ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု အဖြဲ႕ႀကီး မွ ဂ်ာနယ္ထုတ္ေဝ

ABMA Journal 07-02-2010 Online မွာဖတ္ရတာလည္းလြယ္၊ Print ထုတ္ျပီးဖတ္ရတာလည္းလြယ္ေအာင္ A.B.M.A ဂ်ာနယ္ကုိ တလ ႏွစ္ၾကိမ္ ျဖင့္ျဖန္႔ေ၀ေပးေနပါျပီ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသည္။
http://allburmamonksalliance.com/
http://allburmamonksalliance.org/

နအဖရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲလြန္တဲ့အခါ

၂၀ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၀
ဒီေန႔ဗမာျပည္ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဟာ ဘယ္သူေတြက ဘာေတြပဲေျပာေျပာ
နအဖနဲ႔အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္တို႔အၾကားက ျပႆနာဟာ အဓိကဆံုခ်က္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္
အစပိုင္းအျဖစ္အပ်က္ေတြက အထင္းသားေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ဒါကို မီဒီယာသမားေတြက အသိဆံုးလို႔
ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပည္ပမီဒီယာေတြမွာ ဒီဆံုခ်က္ကို ဗဟိုျပဳေနတဲ့ ကိစၥေတြခ်ည္းပဲ မဟုတ္ပါလား။
အထူးသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာနဲ႔ နီးလာေလေလ ဒီႏွစ္ဘက္အၾကားကကိစၥဟာ ေရွ႕တန္းတက္လာေလေလ
ျဖစ္ေနတာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အမွန္ေျပာရရင္ ဒီေန႔ေနာက္ဆံုးအေျခအေနမွာ ေဘာလံုးဟာ
နအဖဘက္ေရာက္ေနတာပါ။ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္အရေရာ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕
ဗိုလ္သန္းေရႊထံေပးစာအရေရာ နအဖ အေနနဲ႔ အေျဖေပးဖို႔ တာဝန္ေတြရွိေနပါတယ္။ ျပည္သူလူထုကလည္း
နအဖဘယ္လိုတုံ႔ျပန္မယ္ဆိုတာကို အာ႐ံုစိုက္ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နအဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကေတာ့
ဒီကိစၥေတြမရွိခဲ့ေလဟန္၊ သူတို႔မွာ ဘာတာဝန္မွမရွိေလဟန္၊ ေပယ်ာလကံျပဳေနပါတယ္။
ဒီကာလအတြင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဗိုလ္ေအာင္ၾကည္နဲ႔ေတြ႔ေစတယ္ဆိုတဲ့ ေလေျပထိုးေလးပဲ
ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာကို အားလံုးသတိထားလိုက္မိပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာလည္း သတင္းစာထဲမွာ ဓာတ္ပံုေလးတပံု၊ စာတိုေလး (၃-၄) ေၾကာင္းနဲ႔ ၿပီးသြားတာပါ။
တိုးတက္မႈ၊ ဆုတ္ယုတ္မႈ၊ ဘာမွမသိရတဲ့ ရေသ့ရွစ္ေသာင္းဇာတ္တခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကိစၥကို သူတို႔ သတင္းစာေတြမွာေရာ ျပည္တြင္းက
တျခားမီဒီယာေတြထဲမွာပါ ဘယ္သူမွမွတ္ခ်က္မေပးတာ၊ သေဘာထား မေဖာ္ျပၾကတာကို ၾကည့္ရင္ တေန႔မျပတ္၊ တရံမလပ္ စြာေလာင္စြာေလာင္ေရးေနတဲ့
သူေတြဟာ နအဖက “တိတ္” ဆိုေတာ့လည္း တိတ္ေနၾကပါလားလို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။
အခုေနာက္ပိုင္းမွာ ဆင္ေျခအသစ္တခုကို အေတာ္ေလးၾကားေန၊ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ အဲဒါက “တပ္မေတာ္အစိုးရ လုပ္တာ ေတြအေပၚမွာ သံသယနဲ႔
ၾကည့္ေနၾကလို႔ ဗမာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနတင္းမာေနတယ္” ဆိုတဲ့ ေျပာစကား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစကားကို ၾကားရေတာ့ မဆလလက္ထက္တုန္းက
နားၾကားျပင္းကပ္ေအာင္ ၾကားခဲ့ရတဲ့ မဆလရဲ႕ ဝါဒျဖန္႔ သီခ်င္းတပုဒ္ကိုေတာင္ သြားသတိရမိပါတယ္။ “သံသယဆိုသည္မွာ အလကား၊ မွန္သပဆိုသည္မွာ
ပတၱျမား” ဆိုတာပါ။ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးအတြက္ဆိုၿပီး ေနရာတကာမွာလႊင့္ေန၊ ဖြင့္ေနတဲ့သီခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္က မဆလ
အစိုးရဟာ တိုင္းရင္းသားမ်ားက သူတို႔ကို မယံုတာသိေနလို႔ သူတို႔ကို ယံုခိုင္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ၾကားလူဟန္ဖမ္းေနတဲ့လူေတြက နအဖအေပၚ မယံုသူေတြကို အျပစ္တင္၊ အျပစ္ပံုခ်ေနၾကတာ ေတြ႔ေနရျပန္ပါၿပီ။
သူတို႔ေျပာပံုတခုက တဖက္ကသံသယရွိေနမွေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ ညီၫြတ္လို႔ရေတာ့မလဲတဲ့။ ဒါဟာ နအဖအစိုးရဘက္က ဒီသံသယေတြ
ေပ်ာက္သြားေအာင္လုပ္ဖို႔ တာဝန္မရွိဘူးလို႔ မ်က္စိစံုမွိတ္ျငင္းေနတာျဖစ္ပါတယ္။ နအဖဟာ “သူတို႔က အဲဒီေလာက္ သံသယရွိေနမွေတာ့
ငါ့ဘက္ကဘာမွမျပင္ဘူးကြာ” ဆိုၿပီး လူမိုက္လိုလို၊ ကေလးဆိုးလိုလို လုပ္ေနရမယ့္လူ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ဟာ အစိုးရျဖစ္ပါတယ္။
၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သံသယရွိေနတဲ့လူေတြကို သံသယေပ်ာက္သြားေစဖို႔ဆိုရင္ ေဟာဒီအင္မတန္ ႐ိုးစင္း၊ ရွင္းလင္းေနတဲ့
ေမးခြန္းတခ်ဳိ႕ကို အေျဖေပးေစခ်င္ပါတယ္။ စစ္ဗိုလ္တမတ္သား၊ စစ္ဗိုလ္သမၼတ ဆိုတဲ့ကိစၥေတြကေတာ့ သိပ္ကိုေျဗာင္က်၊ ရွင္းေနတာမို႔ ဒီေနရာမွာ
မတင္ေတာ့ပါဘူး။
ကဲ… ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲလြန္ရင္…
အစိုးရအဖြဲ႔မွာ အရပ္သား ပါဝင္တဲ့အေရအတြက္ တိုးလာပါမယ္။ ဒါေသခ်ာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္။
ဗမာျပည္မွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားရယ္လို႔ ရွိဦးမွာလား။ ဒီလိုအခါမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ျငင္းေနရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ပါဘူး။ အစိုးရနဲ႔
အျမင္မတူတဲ့လူ၊ အဲဒီအျမင္ကို တနည္းနည္းနဲ႔ ေဖာ္ထုတ္မိသူေတြကို ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ဦးမွာလား။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ကစလို႔ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးရဲ႕
အႀကီးမားဆံုးအမည္းကြက္ႀကီးဟာ အုပ္စိုးသူေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔ အယူအဆ မတူသူေတြကို ဆင္ေျခအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်၊
ႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တာကို ေဖာ္ထုတ္မိတာနဲ႔ ၂၁ ရာစုနဲ႔ လံုးဝမေလ်ာ္ညီတဲ့ ဘာစတီးအက်ဥ္းေထာင္လို
ႏွိပ္စက္မႈမ်ဳိးေတြနဲ႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း မွ်ဥ္းသတ္ျဖတ္တာခံခဲ့ရတဲ့ သံဃာေတာ္၊ အမ်ဳိးသမီး၊ ေက်ာင္းသား၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား၊ ႏိုင္ငံေရးသမား၊
စာေပအႏုပညာသည္ စာရင္းျပဳလို႔မကုန္၊ ေရတြက္လို႔မႏိုင္ပါဘူး။
ေနာက္တခုေမးစရာက အဲဒီအခါက်ရင္ စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာေရာ ရွိဦးမွာလား။ ဗမာျပည္မွာ
စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာ စစ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈနဲ႔အတူ ေပၚလာတဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မတိုင္မီတုန္းကေတာ့
စစ္အာဏာရွင္စစ္အုပ္စုရဲ႕ အျမဳေတ စစ္ဗိုလ္ေတြဟာ ဆိုက္ကိုဆိုတဲ့ဌာနဖြင့္ၿပီး စာေပအႏုပညာနဲ႔
မီဒီယာေလာကကို အေမွာင္ရိပ္ကေန မျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ေရွ႕တန္းကိုေတာ့
ထြက္မလာပါဘူး။ မဆလေခတ္က်ေတာ့မွ ေျဗာင္ေရွ႕ကိုခုန္ထြက္လာၿပီး စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာႀကီး
ေပၚလာတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈရဲ႕ လကၡဏာ၊ စာေပအႏုပညာရွင္ေတြအေပၚ ဖိႏွိပ္တဲ့ စစ္အုပ္စုရဲ႕
လက္သံုးေတာ္ဓားျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုဟာမ်ဳိး (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက နာမည္ အေခၚအေဝၚေျပာင္းတာ
ဝါသနာပါပါဘိသနဲ႔) ဆက္ရွိေနဦးမယ္ဆိုလို႔ကေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲက ဖြဲ႔လာမယ့္အစိုးရဟာ အစြယ္နဲ႔၊ ခ်ဳိ (ဂ်ိဳ) နဲ႔ပဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။
ေနာက္ေမးဖို႔ လိုတာတခုက အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲကိုလြန္ရင္ စီးပြားေရးကို စစ္တပ္က လက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားတာ၊ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီးေတြရဲ႕
ေဆြးမ်ဳိးအသိုင္းအဝိုင္းေတြ ခံစားေနရတဲ့ အခြင့္ထူးေတြကို ဖ်က္သိမ္းပစ္မွာလား၊ အကာအကြယ္ေပးမွာလား။ အခုကတည္းက အစိုးရပိုင္လုပ္ငန္းေတြထဲက
ေကာင္းတာေတြကိုေရြးထုတ္ၿပီး အမ္အီးစီေခၚ ျမန္မာစီးပြားေရးေကာ္ပိုေရးရွင္းနဲ႔ ဦးပိုင္တို႔လို စစ္တပ္ပိုင္စီးပြားေရးအေဆာက္အအံုေတြေအာက္ဆြဲထည့္၊
မေကာင္းတဲ့လုပ္ငန္းေတြကို ခ်န္ထားလုပ္ေနတာဟာ ေနာက္တက္မယ့္အစိုးရအေပၚ နအဖရဲ႕ ေစတနာေတြ ေဖာ္ျပေနတာပါပဲ။ ေနာက္တက္မယ့္အစိုးရကို
ေငြစကၠဴစက္႐ံုတခုသာ အေကာင္းခ်န္ထားေပးၿပီး မင္းတို႔ ဒါနဲပဲလုပ္စားၾကေပေရာ့လို႔ ေျပာေနတဲ့အလားျဖစ္ပါတယ္။
သာမန္လူထုအေနနဲ႔ မေမးမျဖစ္ ေမးရဦးမယ့္အခ်က္ကေလးတခုက အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲႀကီးၿပီးသြားရင္ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒ အထဲမွာေရာ၊
ဘယ္ဥပေဒအထဲမွာမွ တရားဝင္မတည္ရွိတဲ့ ႀကံ့ဖြ႔ံတို႔၊ စြမ္းအားရွင္တို႔က လူထုအေပၚရမ္းကားေနၾကဦးမွာလား။ ဆက္ရွိေနဦးမယ္၊ သူတို႔ကို
ဆက္ေၾကာက္ေနရဦးမယ္၊ အေရြးခံရတဲ့အမတ္ကေတာင္ ေၾကာက္ေနရဦးမယ္ဆိုလို႔ကေတာ့ ဘူးမွမထာ- ဘာမွမထူးလို႔ဘဲ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲႀကီးၿပီးရင္ လယ္ယာေတြကို အဓမၼသိမ္းတာ၊ စစ္တပ္ေတြက ေတာင္သူလယ္သမားေတြကို ဆင့္ေခၚၿပီး စစ္တပ္ပိုင္လယ္ေတြကို
အခမဲ့လုပ္ခုိင္းတာ၊ ေပၚတာဆြဲတာေတြ ရပ္ဆိုင္းသြားမလား။ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ေမးရမွာကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒနဲ႔အညီ ဖြဲ႔ထားတဲ့အစိုးရတရပ္ကို စစ္တပ္က အာဏာ မသိမ္းေတာ့ဘူးဆိုတဲ့အာမခံခ်က္ရွိပါသလား ဆိုတာပါပဲ။ မရွိဘူးမဟုတ္ပါလား။
ဒါျဖစ္ရင္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲလုပ္လိုက္လို႔ တိုင္းျပည္အတြက္၊ ျပည္သူေတြအတြက္ ဘာထူးမွာလဲ။ ဘယ္ဟာကိုအေျပာင္းအလဲလို႔ ေျပာမွာလဲ။ သံသယမဟုတ္ဘူး၊ မယံုတာ။
ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း

ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးန႔ ဲ ေရးြ ေကာက္ပြဲႏွစ္ရဲ႕အေရးပါမႈ

၁၃ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၀
အဂၤလိပ္နဲ႔ အေမရိကန္အစိုးရတို႔ရဲ႕ တာဝန္ရွိသူေတြက နအဖရဲ႕ ၂ဝ၁ဝ
ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚမွာ သံသယရွိေၾကာင္း ထုတ္ေျပာ ေနၾကတုန္းမွာပဲ
နအဖေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက ဒီႏွစ္ထဲမွာ
ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမယ္လို႔ သူ႔ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးေန႔ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ
ထည့္ေျပာသြားပါတယ္။ တဆက္တည္းပဲ ဂ်ပန္ အဆာဟိရွင္ဘြန္း
သတင္းစာမွာလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို ဒီႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ (၁ဝ) ရက္မွာ
လုပ္မယ္လို႔ သတင္းပါလာတယ္။ ဗမာျပည္ရဲ႕ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံေရးဟာ
ဒါန႔ပဲ ဲ အစဖြင့္လိုက္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါစို႔။
အခု နအဖနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတာကို ဒုတိယလြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲလို႔
ေျပာၾကတာကို မၾကာခဏၾကားရပါတယ္။ အႏွစ္သာရခ်င္း မတူပါဘူးထင္ပါတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕သမားကို
တြန္းလွန္ရတာန႔ ဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားခ်င္းကို တြန္းလွန္ရတာ မတူပါဘူး။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားခ်င္း
အၾကားမွာျဖစ္ပြားတ့ဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားခ်င္းျဖစ္ေနလို႔ကို ပဋိပကၡဟာ ပိုမို႐ႈပ္ေထြးၿပီး သေဘာမေပါက္တာ၊
မ်က္စိလည္တာေတြ အမ်ားအျပား ျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ ကိုလိုနီေခတ္တုန္းကေတာ့
ကိုလိုနီလုပ္ထားတ့ႏဲ ိုင္ငံက အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံျဖစ္ေနေတာ့ တျခားႏိုင္ငံေတြက
ဝင္စြက္ဖက္တာနည္းပါတယ္။ သူတို႔ခ်င္း စစ္ျဖစ္ကာမွျဖစ္ေရာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔လို
အေနအထားမွာက်ေတာ့ ျပည္ပႏိုင္ငံေတြရဲ႕ စြက္ဖက္မႈေတြ မ်ားတတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အခုအေရးေတာ္ပံုမွာ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲတုန္းကလို အျမင္ၾကည္လင္ ျပတ္သားမႈရွိၾကဖို႔၊
စည္းလုံးညီၫတြ ္ၾကဖို႔ လိုပါတယ္။ အာဏာပလႅင္ေပၚမွာ ရာစုႏွစ္ တဝက္ေက်ာ္ အေျခက်ေနတ့ဲ
စစ္အုပ္စုကို ဖယ္ရွားဖို႔ဆိုတာ လြယ္တဲ့ကိစၥ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။ သူတို႔မွာ
ဖိႏိွပ္တ့ဲအေတ႔အြ ႀကံဳ၊ သပ္လွ်ိဳၿဖိဳခဲြတဲ့၊ အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခြဲတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေတြ
အင္မတန္ႂကြယ္ဝတယ္ဆိုတာလည္း သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာပဲ တျခားႏိုင္ငံနဲ႔
အတိုက္အခံအဖ႔အဲြ စည္းေတထြ မဲ ွာ သူတို႔လူေတြ ျမႇဳပ္ႏံွတဲ့အေတြ႔အႀကံဳလည္း ရာစုႏွစ္တဝက္စာ
ရွိတယ္ဆိုတာကို အၿမဲႏွလံုးသြင္းထား ရမွာပါ။ ေနာက္ၿပီး အင္အား (၅) သိန္းနီးပါးရွိတဲ့ စစ္တပ္ႀကီး။
ဒီလိုအင္အားႀကီးၿပီး လူသတ္တာ လက္ယဥ္ေနတဲ့ အစိုးရတရပ္ကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ၁၉၄၆
ခုႏွစ္တုန္းကထက္မေလ်ာ့တ့ ဲ လူထု အင္အားမ်ဳိးကို စုစည္းဖို႔လိုပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မႈဟာလည္း
၁၉၄၅-၄၆ တုန္းက ဖဆပလအဖ႔ႀဲြကီးလို ေသြးစည္းညီၫြတ္ၿပီး ေတာင့္တင္းရပါမယ္။ ဒါ့အျပင္
ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ ေတာ္လွန္ေရးတုန္းကလို လိုအပ္ရင္ တိုက္ပြဲသဏၭာန္မ်ိဳးစံုကို ေျပာင္းလဲဆင္ႏႊဲတ့ ဲ
အေတြးအေခၚန႔ဲ ပိုင္းျဖတ္ခ်က္မ်ားလည္း ရိွရပါမယ္။
ဒီ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ဟာ ဗမာျပည္အတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ ႏွစ္တႏွစ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ဘယ္သူမွမျငင္းပါဘူး။
ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ အေနန႔ ဲ မ်ဳိးဆက္လက္သစ္ကို လက္လႊဲတာလုပ္မလား၊ လုပ္ရင္ေကာ
ေရွာေရွာ႐ႉ႐ႉျဖစ္ပါ့မလား။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ နအဖစီစဥ္တဲ့အတိုင္း လက္မခံေသးတ့ဲ
အပစ္ရပ္အဖ႔ေဲြ တကြ ို ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြမွာ “အျပတ္” ကိုင္ဖို႔ အင္အား ရိွေနၿပီလား။
အေမရိကန္န႔ ဲ ေရႊလမ္းေငလြ မ္းေဖာက္တာ ေအာင္ျမင္မလား၊ ေအာင္ျမင္သြားရင္ တ႐ုတ္ျပည္က
ဘယ္လိုေျခလွမ္းမ်ဳိး လွမ္းေလမလဲ။ အေနဆင္းရဲ၊ အေသဆင္းရဲျဖစ္ေနၾကတ့ ဲ
ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအေပါင္းကေရာ ဘာလုပ္ၾက မလဲ။ တေလာကျဖစ္ေပၚလိုက္တဲ့ သပိတ္မ်ဳိးေတြကေန
သပိတ္ႀကီးေတြ ေပၚလာမလား။ အခ်ိန္ေပးၿပီး ထိုင္စိတ္ကူးယဥ္ ေနရင္ေတာင္
အေတာ္အေတြးနယ္ခ်ဲ႕လို႔ေကာင္းတဲ့ အေနအထားေတြျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ စိတ္ကူးယဥ္ေနလို႔မရတဲ့ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ဟာ နအဖအဖို႔ ဗမာျပည္မွာ
ဖဲြ႔စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒန႔ ဲ အညီတည္ရိွေနတ ဲ့ ဒုတိယေျမာက္စစ္အာဏာရွင္စနစ္
ျဖစ္ဖို႔လုပ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အာဏာရွင္စနစ္ကို ေရရွည္ထိန္းသိမ္းသြားေရးနဲ႔
တိုက္႐ိုက္ဆက္စပ္ေနတ့ဲ သမိုင္းဝင္အေကြ႔အေျပာင္းျဖစ္ပါတယ္။ အေကြ႔မေတာ္ရင္ အာဏာသိမ္းပဲြ
ေတြေတာင္ ျဖစ္လာႏိုင္တ့ဲအဆင့္ပါ။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဆိုရင္လည္း ေခါင္းေဆာင္မႈ
ျပန္လည္ဖ႔စဲြ ည္းတ့ ဲ အခ်ိန္မွာ နအဖရဲ႕ အဆိုးဝါးဆုံးဖိႏိွပ္ခံရႏိုင္တဲ့ကိန္းနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္။
တကယ့္ကို အစမ္းသပ္ခံရမယ့္ ႏွစ္ပါ။ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြ အတြက္ကေတာ့ အထူးေျပာစရာမလိုပါဘူး။
ကိုးကန္႔ကံၾကမၼာအတိုင္းျဖစ္မလား၊ က်ားေပၚခြစီးထားရာ ကေန ေအာက္ကို ဆင္းေတာ့မလားဆိုတာကို
ရင္ဆိုင္ရပါေတာ့မယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သူေဌးျဖစ္ ျဖစ္ႀကဲဖို႔
ျပင္ဆင္ထားၾကသူေတြဆိုရင္လည္း သူတို႔ရဲ႕ဘဝတခုလံုး ပံုေအာထားတာေတြ
အေျဖထြက္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ နအဖအေနန႔ ဲ ဒီႏွစ္ထဲ၊ ဒီတပြဲမွာ အၾကမ္းအႏု၊ အပစ္အခတ္ အညစ္အပတ္ေတြနဲ႔
ခ်ဲေတာ့မယ္ဆိုတာ သံသယရွိစရာ မလိုပါဘူး။ ကမူး႐ႉးထိုးလုပ္တာ၊ ရွက္ရမ္းရမ္းတာေတြကိုေတာင္
ႀကံဳရေကာင္းႀကံဳရႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ ျမႇဳပ္ထားတဲ့ အင္အားေတြကို ထုတ္သံုးတာ၊ ထိုးေကၽြးတာေတြလည္း
လုပ္လာႏိုင္ပါတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ သူတို႔လည္း ဒီတပြဲမွာ ပံုေအာလာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကို
ရင္ဆိုင္တ့အဲ ခါမွာ အတိုက္အခံေတြဟာ နအဖစစ္အာဏာရွင္ေတြကို စကၠဴက်ားလို႔ ျမင္ႏိုင္ဖို႔
သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။ စကၠဴက်ားလို႔ ဆိုလိုက္ေတာ့ ဒီအသံုးအႏႈန္းကို ထပ္ျပန္တလဲလဲၾကားဖူးေနတာမို႔
ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕ေကာင္း ႐ံႈ႕ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုေသနဂၤဗ်ဴဟာအျမင္၊ ေရရွည္အျမင္မရွိရင္
နအဖစစ္အုပ္စု၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္အစိုးရကို ဖယ္ရွားဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အခုတတိယအင္အားလို႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေျပာေနသူေတြနဲ႔ နအဖအတြက္ ေရွ႕ေနလိုက္
သေဘာတရား ထုတ္ေပးေနသူေတြအထဲက အမ်ားစုႀကီးဟာ တခ်ိန္က
နအဖကို ဆန္႔က်င္တဲ့အင္အားစုေတြ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြထဲမွာ
ပါဝင္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ မွတ္မိၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္
တိုက္ပြဲအခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ သူတို႔ဟာ နအဖစစ္အုပ္စုကို စကၠဴက်ားလို႔
မျမင္ေတာ့ဘဲ တကယ့္က်ားႀကီးလို႔ ျမင္လာ၊ ရြံ႕လာၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ နအဖကို ဆန္႔က်င္လို႔
မရေတာ့ဘူးဆိုတ့ ဲ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုခ်ၿပီး ရပ္တည္ခ်က္ေျပာင္းသြားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
စကၠဴက်ားလို႔ ၾကည့္ျမင္တယ္ ဆိုတာဟာ အေျခခံရပ္တည္ခ်က္ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။
ကိုယ့္ထက္အဆမတန္ အင္အားႀကီးတဲ့ စစ္အုပ္စုကို ေရရွည္ရင္ဆိုင္ တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔အတြက္
အေျခခံလိုအပ္ခ်က္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
စကၠဴက်ားလို႔ ျမင္တယ္ဆိုတာန႔ဲ တခ်ိန္တည္းမွာ လက္ေတြ႔လုပ္ငန္းေတြကို အင္မတန္
အေလးအနက္ထား၊ အစီအစဥ္ရွိရွိနဲ႔ ခ်မွတ္လုပ္ကိုင္သြားဖို႔ လိုပါတယ္။ ဗမာျပည္က
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ သူ႔အလိုလိုေပ်ာက္ပ်ယ္သြားမယ္လို႔ စဥ္းစားလို႔ လုံးဝ မျဖစ္ပါဘူး။ သူ႔အင္အားန႔ဲ
ကိုယ့္အင္အားကို တြက္ခ်က္ၿပီး လုပ္ငန္းေတြ သင့္ေတာ္သလို ခ်မွတ္တတ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ေနာက္
တခ်က္ေျပာသင့္တာက ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ ဆန္စင္ရာက်ည္ေပြ႔လိုက္၊ မီးစင္ၾကည့္ကေနလို႔
မျဖစ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။ မွန္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေပၚလာတဲ့ကိစၥေတြကို ရင္ဆိုင္တာ၊ ေျဖရွင္းတာေတြ
လုပ္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြက အဓိကလုပ္ငန္းျဖစ္မသြားဖို႔၊ အဓိကလုပ္ငန္းကို ဖံုးလႊမ္းမသြားဖို႔
သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။
ဒီနည္းပရိယာယ္လုပ္ငန္းဟာ ဗမာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန ေျပာင္းတဲ့အေလ်ာက္
သြက္သြက္လက္လက္ လိုက္ေျပာင္း ႏိုင္ဖို႔လည္း အေရးႀကီပါတယ္။ ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္
လုပ္ၾကတယ္ဆိုရာမွာ ၁၃ဝဝ ျပည့္သပိတ္ႀကီးလိုဟာကေန ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္ကို လက္နက္ကိုင္
ေတာ္လွန္ခ့ဲတာ၊ တခါ အဲဒီလက္နက္ေတြကိုစြန္႔ၿပီး ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ သပိတ္ႀကီးဆင္ႏႊဲတာ၊ အခ်ိန္မေရးြ
လက္နက္ကိုင္တိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း အဂၤလိပ္ေတြကို သတိေပးေနတာ စသျဖင့္ အမ်ဳိးအစားလုံးဝမတူတ့ဲ
တိုက္ပဲြသဏၭာန္ေတြကို ဆင္ႏႊဲခ့ၾဲကလို႔ ေအာင္ပြဲခံခဲ့ၾကတာပါ။
လက္ရွိႏိုင္ငံတကာအေျခအေနဟာ ဗမာျပည္သူေတြရဲ႕ အေရးေတာ္ပံုအတြက္
အေကာင္းႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ မဆိုးဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ နအဖသာ လိမ့္လိမ့္လဲလဲျဖစ္ရင္
ဘယ္ႏိုင္ငံကမွ လာကယ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ျပည္တြင္းမွာ ကိုယ့္အင္ ကိုယ့္အားနဲ႔ လုပ္ႏိုင္ရင္
ဘယ္သူကမွ ေျပာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ စြက္ဖက္မွာလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ တခုပဲ။ ႏိုင္ငံတကာ
အခ်က္အလက္ကို အသံုးခ်ဖို႔ ခ်ဥ္းကပ္တာပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ဂ်ပန္ေတြဝင္လာတုန္းက
ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေျပာတဲ့စကားကို မေမ့ၾကဖို႔ လိုပါတယ္။
ဂ်ပန္ေတြ ၀င္လာတုန္းက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေျပာတဲ့
“ေဟ့ေအာင္ဆန္း၊ မင္းပင့္လာတ့ဘဲ ုရားကို မင္းျပန္ေခၚသြားေနာ္” ဆိုတ ဲ့ စကားကို မေမ့ၾကဖို႔ လိုပါတယ္။
ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္း

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိတဲ့ ျမင္ခ်င္ရင္

ဓမၼေဃာသက | ဗမာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရးရခဲ့သည့္ အခ်ိန္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ မရွိေတာ့ေသာ္လည္း ထုိကဲ့သုိ႔ ဗမာတႏုိင္ငံလုံး လြတ္လပ္ေရးရရွိေစႏုိင္ရန္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ ကုိဦးေဆာင္၍ လက္ရုံးရည္ျဖင့္ တုိက္ခုိက္ခဲ့ရုံမက ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၇ရက္ေန႔တြင္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္နဲ႔ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ တျပည္လုံးညီၫြတ္ေၾကာင္းျပဆုိႏုိင္သည့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ ဆုိ၍ ႏွလုံးရည္စြမ္းျဖင့္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ေသာၾကာင့္သာ ၁၉၄၈ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ရက္၊နံနက္ ၄နာရီ မိနစ္ ၂၀ တြင္ ဗမာႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ယေတာ စ ေခါ သာရပုတၱ သံေဃာ ရတၱၫုမဟတၱံ ပေတၱာ ေဟာတိ အထ ဣေဓကေစၥ အာသဝ႒ာနီယာ ဓမၼာ သံေဃ ပါတုဘဝႏၱိ=သာရိပုၾတာ သံဃာသည္ညဥ့္အမ်ားကို သိေသာ (၀ါရင့္သည့္) ရဟန္း မ်ားျပားသည္၏ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ အခါ၌မူကား ဤ (သာသနာေတာ္) ၌ အာသေ၀ါတရားလွ်င္ တည္ရာရွိကုန္ေသာ အခ်ဳိ႕ေသာ (လြန္က်ဴးမႈ) တရားတို႔သည္သံဃာ၌ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚလာကုန္၏၊ ဟူေသာ ဘုရားစကားေတာ္အတုိင္း လြတ္လပ္ေရးရခါစျဖစ္သည့္ ဗမာျပည္မွာ မညီ ၫြတ္ေသာ ဝါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ားအျပား ရွိေနၾကျခင္းေၾကာင့္ပင္ မျဖစ္ သင့္သည္မ်ား တုိင္းျပည္မွာ ျဖစ္ခဲ့ ရသည္ဟုပင္ ဆုိရေတာ့မလုိျဖစ္သည္။

“အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တုိင္းျပည္မွာ ဒီ(ဖက္ဆစ္)ဝါဒမ်ိဳး လုံးဝမရွိႏုိင္ေအာင္ လုပ္ရမယ္၊ အာဏာရွင္ဝါဒ၊ လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း မုန္းတီးေရး ဝါဒ၊ ဂ်ပန္ျပည္မွာလုိ စစ္ကသာလႊမ္းမုိးရမယ္ ဆုိတဲ့ စစ္ဘက္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဦးဆံပုိင္ ရွင္ဘုရင္စနစ္ဝါဒ အဲဒီဝါဒမ်ိဳး အငယ္စားျဖစ္တဲ့ ပေဒသရာဇ္ ၿမိဳ႕စား ရြာစားဝါဒ (Feudalism) အထက္ကသာ ခန္႔ထားၿပီး တုိင္းသူျပည္ သားဆႏၵအရမဟုတ္ပဲ တုိင္းသူျပည္သားေတြႏွင့္ကင္းကြာၿပီး မင္းစိတ္ေပါက္ တဲ့ အရာရွိေတြ စနစ္ဆုိးတမ်ိဳးရွိေနရင္ အမ်ားျပည္သူတုိ႔ဆႏၵႏွင့္ လုပ္ကုိင္ ရတဲ့ ဒီမုိကေရစီဝါဒ ေခတ္မစားႏူိင္တဲ့ ဖက္ဆစ္ဝါဒ ဆင္တူရုိးမွားေတြ ေပၚလာႏုိင္တယ္။

ဒီဝါဒမ်ိဳးေတြေပၚလာရင္ တုိင္းသူျပည္သားေတြဟာ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာကုိ မရႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ဒီမုိကေရစီဝါဒကုိ သာ ေခတ္စားေအာင္လုပ္ရမယ္။ အဲဒီဝါဒမ်ိဳးအရသာ လြတ္လပ္တဲ့ဗမာႏုိင္င ံ ထူေထာင္ႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားရမယ္။ ဒါမ်ိဳးမလုပ္ႏုိင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဗမာျပည္ က လူေတြဟာလဲ နစ္နာမယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျပည္ကုိလဲ ကမၻာကၾကည့္ေနလုိ႔ မရတဲ့တေန႔ ဂ်ပန္ႏွင့္ဂ်ာမဏီ ဝုိင္းအႏွိမ္ခံရသလုိ အႏွိမ္ခံရမယ္။ ဒီဝါဒသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အားေပးတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီဝါဒကုိသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရည္ရြယ္ရမယ္။

ဒါျဖင့္ ဒီဝါဒဟာ ဘာလဲဆုိတာကုိလဲ ရွင္းျပခ်င္ေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အျမင္အရဆုိရင္ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈဟာ လူတဦးထဲက ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ိဳးမဟုတ္ပဲႏွင့္ အဖဲြ႔ႏွင့္ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ိဳးျဖစ္ရ မယ္၊ အဖဲြ႔ရဲ႕ဆႏၵ မဟုတ္ပဲ ငါ့ဆႏၵ ငါ့သေဘာလုပ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ိဳးမ ဟုတ္ပဲ အဖြဲ႔ရဲ႕ဆႏၵယူၿပီး အဖဲြ႔ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ မ်ိဳး ျဖစ္ရမယ္။လူမ်ိဳးေရးတရားဟာလဲ ငါ့လူမ်ိဳးမွ ငါ့လူမ်ိဳး တျခားလူမ်ိဳးေတြဟာ ငါ့ေလာက္မျမတ္၊ ငါ့လူမ်ိဳးသာ ကမၻာမွာႀကီးစုိးရမယ္ ဆုိတဲ့ က်ဥ္းေျမာင္းေသး သိမ္တဲ့ လူမ်ိဳးေရးတရား မဟုတ္ပဲ ကုိယ့္လူမ်ိဳး ကုိယ္ခ်စ္ခင္ေသာ္လဲ တျခား လူမ်ိဳးမ်ားကုိ မုန္းတီးျခင္း၊ အထင္ေသးျခင္း မျဖစ္ပဲ ကမၻာမွာ တုိင္းျပည္အခ်င္း ခ်င္း သင့္ျမတ္စြာ တဦးအက်ိဳး တဦး ျဖစ္ပြားေစေအာင္ ေဆာင္ရြက္တဲ့ လူ မ်ိဳးေရးတရားမ်ိဳးလဲ ျဖစ္ရမယ္၊ ဂ်ပန္ျပည္မွာလုိ စစ္ဘက္က လက္ဝါးႀကီးအုပ္ ၿပီး တုိင္းျပည္လႊတ္ေတာ္က ဘာမွအစုိးမရတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ဝါဒမ်ိဳးမရွိရ ေအာင္ စစ္ဘက္ကုိ တုိင္းျပည္လႊတ္ေတာ္က အုပ္စုိးႏုိင္ခြင့္ ရွိရမယ္။

ေနာက္ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ျပခြင့္၊ စည္းရုံးခြင့္၊ အစည္းအေဝးေခၚ ခြင့္ႏွင့္ စီတန္းလမ္းေလ်ာက္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေတာခြင့္၊ ကုိးကြယ္ လုိရာဘာသာ ကုိးကြယ္ခြင့္၊ တရားႏွင့္မညီေသာ အဖမ္းအဆီး အခ်ဳပ္အ ေႏွာင္မွ ကင္းလြတ္ခြင့္၊ ကုိယ္ေရးလြတ္လပ္ခြင့္၊ ကုိယ့္အိမ္ ကုိယ့္ယာႏွင့္ ေန ထုိင္ျခင္းကုိ မတရားသျဖင့္ ေႏွာက္ယွက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ခြင့္၊ လူတုိင္းပညာ သင္ၾကားႏုိင္ခြင့္၊ အခမဲ့ ေဆးဝါး အကူအညီ ရရွိခြင့္၊ မတရားသျဖင့္ စီးပြား ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားမွ လြတ္ကင္းခ်မ္းသာခြင့္၊ အလုပ္သမား လယ္သမားမ်ား၏ အနည္းဆုံးအခြင့္အေရးမ်ားကုိ အစုိးရက ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း၊ လူနည္းစု တုိင္းရင္းသားမ်ား၏ အနည္းဆုံးအခြင့္အေရးမ်ားကုိ အစုိးရကေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း၊ တုိင္းျပည္တြင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတုိင္း ကုိယ့္ဘာသာ ကုိယ့္ဓေလ့ ကုိယ့္ယဥ္ေက်းမႈ အတုိင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခြင့္၊ အုိစာနာစာ အထိအခုိက္ေလ်ာ္-ေၾကးရန္ပုံေငြ အစရွိသည္တုိ႔ကုိ အစုိးရကထားၿပီး အုိမင္း၍၎၊နာဖ်ား၍၎ ထိခုိက္နာက်င္၍၎၊အလုပ္လုပ္ခ်င္ေသာ္လဲ အလုပ္မရႏုိင္၍ေသာ္၎ အသက္ေမြးဝမ္း ေၾကာင္း မျပဳစြမ္းႏုိင္သူမ်ားသည္ အစုိးရ၏ အေထာက္အပံ့ကုိ ရရွိခြင့္ ဒီမုိကေရစီ အခြင့္အေရးေတြလဲ ရွိရမယ္။

အထက္ပါ အခ်က္ေတြဟာ ဒီမုိကေရစီဝါဒေတြရဲ႕ အေျခခံေတြပဲ လုိ႔ ယူဆတယ္၊ ဒီလုိ အေျခခံ တရားေတြကုိ ရည္ရြယ္ရင္းရွိတဲ့ အဖဲြ႔အစည္း ဟာလဲ ဒီတရားေတြႏွင့္ ညီတဲ့ အမ်ားဆႏၵအရ ေရြးေကာက္ျခင္း၊ဆုံးျဖတ္ျခင္း၊ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကုိင္ျခင္းစတဲ့ နည္းစနစ္မ်ိဳးသာ သုံးရေပလိမ့္မယ္။

အခုစစ္ႀကီးလဲၿပီးသြားၿပီ တုိက္ခုိက္မႈေတြဟာလဲ မၾကာခင္ၿပီးဆုံး-ေတာ့မွာပဲ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဗမာျပည္ရဲ႕အေရးက မၿပီးေသးဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဗမာျပည္ရဲ႕အေရးဟာ ဗမာျပည္သူ ျပည္သားေတြ ၊ေခါင္းေဆာင္မဲ့လူေတြ၊ ညီၫြတ္စြာႏွင့္လုပ္တတ္မယ္၊ လုပ္မယ္ဆုိရင္ ေအးေအးေဆးေဆးႏွင့္ ၿပီးေျမာက္ႏုိင္မယ္လုိ႔ကၽြန္ေတာ္ ယုံၾကည္တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေနတဲ့ တပ္မေတာ္ကလည္း ယုံၾကည္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ တုိင္းျပည္မွာ ညီၫြတ္ေရးဟာ အခုအဓိကလုပ္ငန္းပဲ။ ညီၫြတ္ေရး ဆုိေပမယ့္ တုိင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ထူေထာင္ေရးကုိ အထက္ပါ အေျခခံအခ်က္ေတြအရ ေဆာင္ရြက္မဲ့ ညီၫြတ္ ေရးမ်ိဳးကုိသာ ဆုိလုိပါတယ္၊ ရာထူးေဝစားရုံသာျဖစ္တဲ့ ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳး၊ ေရြေကာက္ပဲြ ခ်ိန္ၿပီး ျငမ္းဆင္တက္ရုံေလာက္ တက္ႏုိင္ေအာင္ ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳး ဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။”

ဤစကားမ်ားကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သည္ စတုတၳအႀကိမ္ေျမာက္ ႏုိင္ငံေခါင္း-ေဆာင္မ်ား အစည္းအေဝးတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ မိန္႔ခြန္းပါ ေရွ႕ဆက္ရမည့္ မူဝါဒဆုိင္ရာစကားမ်ား ျဖစ္သည္။ထုိ မူကုိအဓိကထား၍ “ညီၫြတ္ေရး ဆုိေပမယ့္ တုိင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ထူေထာင္ေရးကုိ အထက္ပါ အေျခခံအခ်က္ေတြအရ ေဆာင္ရြက္မဲ့ ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳးကုိသာ ဆုိလုိပါတယ္” ဟူေသာ စကားအတုိင္း ညီၫြတ္စြာ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ၾကျခင္း၊ (ဒီသေဘာမ်ိဳးစကားကုိ ကၽြန္ေတာ့အဖုိး ကုိ ေျပာဖူးပါသည္ ထုိအခါ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မရွိတဲ့ ေနာက္ပုိင္း တုိင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ထူေထာင္ေရး အတြက္ ငါတုိ႔ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔လုပ္ခဲ့တာေပါ့ကြ၊ ဒါေပမယ့္ ဒီေနဝင္း ေမႊလုိ႔ တုိင္းျပည္ေၾက ရတာကြ လုိ႔တုံ႔ျပန္ေတာ့ ဒါဆုိ တုိင္းျပည္ေၾကေအာင္ လုပ္တဲ့အထဲမွာ အဖုိး လဲပါတာေပါ့ ဆုိေတာ့ ဘာကြ ဆုိၿပီး ထေအာ္ေတာ့… ဟုတ္တယ္ေလအဖုိးလဲ သူေပးတဲ့ရာထူးယူၿပီး သူခုိင္းတာလုပ္ခဲ့တာပဲဆုိေတာ့မွ ေအး… ဆုိၿပီး အေဝးကုိေငးၿပီး ေတြးေနေတာ့တာႀကဳံဖူးထားလုိ႔)

ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ဆုိလွ်င္လဲ “ရာထူးေဝစားရုံသာျဖစ္တဲ့ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳး၊ ေရြးေကာက္ပဲြ ခ်ိန္ၿပီး ျငမ္းဆင္တက္ရုံေလာက္ တက္ႏုိင္ေအာင္ ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳး” ပင္ျဖစ္ခဲ့ၾက၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေျပာခဲ့သည့္ “ဘယ္နည္းႏွင့္မွ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး” ဟူေသာစကားႏွင့္ကုိက္ညီရုံမက နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ပ်က္စီးခဲ့ပါသည္။

ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မမူမီ အရွင္အာနႏၵာအမႉးျပဳေသာ ရဟန္းငါးရာကုိ ျမတ္ဗုဒၶက ေယာ ေဝါ အာနႏၵ မယာ ဓေမၼာစ ဝိနေယာစ ေဒသိေတာ ပညေတၱာ ေသာ မမစၥေယန သတၳာ= ခ်စ္သားအာနႏၵာ သင္တုိ႔ အတြက္ က်င့္ရန္တရားနည္းလမ္း၊ လုိက္နာရန္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကုိ ထုတ္ေဖာ္ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္၊ အဲဒီတရားနည္းလမ္းစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြဟာ ငါမရွိတဲ့အခါ သင္တုိ႔ရဲ႕ ဆရာပါပဲ ဟု ဟႏၵဒါနိ ဘိကၡေဝ အာမႏၱယာ-မိ ေဝါ ဝယဓမၼာ သခၤါရာ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ ဟူေသာ ေနာက္ဆုံးစကား မေျပာမီေလးမွာ အတိအက်ၫႊန္ျပခဲ့ေလသည့္အားေလွ်ာ္စြာ က်န္ရစ္ခဲ့ၾက ေသာတပည့္သား သံဃာေတာ္တုိ႔လည္း တရားနည္းလမ္းစည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းတုိ႔ကုိ ဆရာထားကာ က်င့္ႀကံေတာ္မူခဲ့ ၾကရင္း ဓမၼဥႇိ ဝကၠလိ ပႆေႏၱာ မံ ပႆတိ၊ မံ ပႆေႏၱာ ဓမၼံ ပႆတိ= ဝကၠလိ အမွန္တကယ္ ငါ့တရား ကုိ ျမင္တဲ့သူဟာ ငါဘုရားကုိ ဖူးျမင္ရ တယ္၊ငါဘုရားကုိ ဖူးျမင္ရသူဟာလဲ ငါ့တရားကုိျမင္ရတယ္ ဟူေသာ စကားေတာ္အတုိင္း က်င့္ရမည့္တရားနည္း လမ္း စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းကုိျမင္ တုိင္း ဘုရားရွင္ကုိဖူးျမင္လုိက္ရ၊ အဲသလုိ ဘုရားရွင္ကုိ ဖူးျမင္လုိက္ရျပန္ေတာ့ ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ က်င့္ရမည့္တရားနည္း လမ္း စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ ကုိ ျပန္ျမင္ ဒီလုိနည္းနဲ႔လာခဲ့ၾကတာ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၀ ေက်ာ္ခဲ့သည့္တုိင္ေအာင္ မေပ်ာက္ပ်က္ရုံ မကကမၻာအႏွံ႔ေတာင္ျပန္႔ခဲ့တာ ဗုဒၶဘာသာဗမာႏုိင္ငံသား အားလုံးအသိပင္ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ ဗုဒၶသာသနာ အဓြန္႔ရွည္ၾကာ တည္တန္႔ တုိးတက္ ျပန္႔ပြားရ ျခင္း၏ အဓိက အေၾကာင္းရင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာကုိ တည္ေထာင္သူ ဟုေခၚ ဆုိႏုိင္သည့္ ဗုဒၶျမတ္စြာ ခ်မွတ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ မူအဓိကစနစ္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

မူအဓိကစနစ္ျဖင့္ လည္ပတ္လာခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေခတ္အဆက္ ဆက္ ဦးေဆာင္ သံဃာေတာ္မ်ားေျပာင္းလဲသြားၾကေပမဲ့ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ သည္ ဆက္လက္တည္တန္႔ ျပန္႔ပြားေနခဲ့ျခင္းျဖစ္ရကား တုိင္းျပည္ ယေန႔ အေျခမ်ိဳးဆုိက္ခဲ့ျခင္းမွာ ဘုရားရွင္မူခ်မွတ္ခဲ့သ လုိ လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ မူ ကုိအဓိကမထားပဲ လူအဓိကစနစ္ က်င့္သုံးခဲ့ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

လူ အဓိကစနစ္တြင္ ဗုဒၶတရားေတာ္အရ လူသည္ဘဝစသည္ဆုိတာနဲ႔ ဘဝနိကႏၱကလုိ႔ေခၚတဲ့ ေလာဘေဇာနဲ႔ စခဲ့ၾကေတာ့ ရာထူးအာဏာစည္းစိမ္ အသျပာေတြမွာ နိကႏၱိျဖစ္ၿပီး ဒါေတြကုိဖန္းတီးေပးသူအလုိက် ျဖစ္ကုန္ၿပီး မျဖစ္သင့္ တာေတြ ျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့အဖုိးေျပာသလုိ ဒီေနဝင္းေမႊလုိ႔တုိင္းျပည္အခုလုိေၾကခဲ့ရတာ ဆုိလွ်င္ ေနဝင္းတေယာက္ထဲဒီေလာက္ မေမႊႏုိင္အနီးကပ္ဆုံး ေအာင္ႀကီးမွ စ၍အဆီအသား ကေန အရုိးအရင္းရာထူးေတြပါ ညီၫြတ္စြာေဝစားခဲ့သူေတြ ေၾကာင့္ပါေအာင္ႀကီးဆုိတာလဲ ေန၀င္းလုိ တ႟ုတ္-ျမန္မာမိသားစုမွ ဆင္းသက္ခဲ့တဲ့- ေပါင္းတည္သားျဖစ္သည္၊ ဒုတိယကမာၲစစ္ မတိုင္မီ ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ပါဝင္ခဲၿပီး ၁၉၄၅ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈ၌ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚႏွင့္ ဖ်ာပုံခရုိင္အတြင္း ဗုိလ္ေနဝင္း၏ လကရုံးအရာရွိတဦးအျဖစ္ ပါဝင္လုပ္ကုိင္ လာခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လြတ္လပ္ေရး ရအံ့ဆဲဆဲ တပ္မေတာ္ကုိ ျပန္လည္ဖဲြ႔စည္းလုိက္ေသာအခါ အမွတ္(၄)ဗမာ့ေသနတ္ကုိင္တပ္ရင္းတြင္ ဗုိလ္ေနဝင္း၏ လက္ေအာက္ အရာရွိအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ခုႏွစ္တြင္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီ၏ စည္းရုံးေရးမႉးျဖစ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၅၈-၆၀ ခုႏွစ္ အိမ္ေစာင့္အစုိးရအဖဲြ႔တြင္ အဓိကေနရာမ်ားကုိရခဲ့သည္။ ၁၉၆၂ခုႏွစ္တြင္ ေတာ္လွနန္းေရးေကာင္စီဝင္ျဖစ္လာၿပီး ဒုကာကြယ္ေရး စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္၊ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ စက္မႈဝန္ၾကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။

အခုလည္းသန္းေရႊ တေယာက္ထဲဘာလုပ္ႏုိင္မွာလဲ အဆီအသား ကေန အရုိးအရင္း ရာထူး အာဏာ လုပ္ပုိင္ခြင့္ေတြခဲြေဝ ယူေနၾကတဲ့ ဗုိလ္ရႈတ္ေတြကေန ဆယ္အိမ္ရူး လမ္းမူးေတြအထိ မတရားညီၫြတ္ေနၾက ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဒီမုိကေရစီရရွိေရးနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တုိက္ပဲြဝင္ေနၾကေသာ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူတရပ္လုံးသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိၾကည္ၫုိေလးစား အေရးထားမယ္ဆုိရင္ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ေက်းဇူး ရွင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ႔ဖခင္ ေကာင္းေစခ်င္တဲ့မွာစကား ငါတုိ႔မေမ့အား ဟူေသာ ကဗ်ာလုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္စကားကုိမေမ့ပဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိသတိရကာဗုိလ္ခ်ဳပ္ခ်မွတ္ခဲ့-ေသာ အထက္ပါမူနဲ႔ အေျခခံအခ်က္ေတြအရ ေဆာင္ရြက္မဲ့ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳးရွိ-ေအာင္ သိေအာင္နဲ႔လုပ္ေဆာင္ၾကမွသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဗမာႏုိင္ငံသားအားလုံး ကမၻာမွာလူသားအဆင့္ နဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးတန္းတူညီမွ် ရရွိၾကေပေတာ့မည္။

မရွိတာထက္ မသိတာခက္တယ္ (ရွိပါလ်က္နဲ႔ မသိတာပုိခက္တယ္)

မသိတာထက္ မလုပ္တာခက္တယ္ (သိပါလ်က္နဲ႔ မလုပ္တာပုိခက္တယ္)

ဓမၼေဃာသက

၂၀၁၀တြင္ ျပဳလုပ္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ မဟုတ္ပါ

ေမာင္ျပဳျပင္ | အာဏာရူး သန္းေရႊနဲ႔ စစ္အုပ္စုအေၾကာင္းကိုေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အထူးေရးျပေနစရာ မလိုဘူး လို႔ထင္ပါတယ္။ စစ္တပ္ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာကို မတရားသိမ္းယူၿပီးကထဲက လိမ္နည္းမ်ိဳးစုံ ညစ္ နည္းမ်ိဳးစုံ မသမာမႈ ရက္စက္မႈ မ်ိဳးစုံကို ျပည္သူအမ်ား မ်က္ဝါးထင္ထင္ ေတြ႔ျမင္ထားၾကၿပီး ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲခင္ဗ်ာ။

အခုလည္း သန္းေရႊနဲ႔ စစ္အုပ္စုဟာ ျပည္သူေတြ လုိလားေတာင့္တေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ကူးေျပာင္းေပးဖို႔ဆိုၿပီး တရားမဝင္တဲ့ သူေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္သြားမယ့္ (2008) ခုႏွစ္ တရားမဝင္ အေျခခံ ဥပေဒ ဆိုတာႀကီးကို တရားဝင္ျဖစ္ေအာင္ ဆိုၿပီးေတာ့ တတိုင္းျပည္လုံးနီးပါး ေထာက္ခံၾကလို႔ တရားဝင္သြားပါၿပီလို႔ ေလွ်ာက္ေျပာေနေသးရဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ရူးသြပ္တဲ့ လူေတြပါပဲခင္ဗ်ာ။ အဲဒီလို ဥပေဒမ်ိဳး ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ မရိွပါဘူးလို႔ အားလုံးက ဝုိင္းေျပာျပၾကေပမဲ့ သူတုိ႔က ေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲခင္ဗ်။ မရွက္တတ္ၾကပုံမ်ား အံ့ေရာဗ်ာ။ အခုထပ္ၿပီး ဆိုးေနတာက စကၠဴ စုတ္ ေလာက္ေတာင္ တန္ဘိုးမရိွတဲ့ ဥပေဒဆိုတာႀကီးနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို အုပ္ခ်ဳပ္ၾကဖို႔အတြက္ (2010)မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာႀကီးကို ဆက္လုပ္သြားၾကဦးမွာတဲ့။ ဒီၾကားထဲ ဘာမသိ ညာမသိနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ၿပိဳင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကတဲ့ သူေတြကလည္း ရိွေနေသးတယ္ခင္ဗ်။

အမတ္ျဖစ္မွ “မင္းက ထမင္းခ်က္အမတ္” “မင္းက သန္႔ရွင္းေရး မိလႅာအမတ္” “မင္းက တံခါးေစာင့္ အမတ္” ဆိုၿပီး ဘယ္ႏိုင္ငံႏွင့္မွ မတူတဲ့ အမတ္ေတြ ျဖစ္သြားရင္ မခက္ဘူးလားဗ်ာ။ နည္နည္းေလး ဣေျႏၵဆည္ၿပီး ေနၾကဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ (2010) မွာ သူတို႔စစ္အုပ္စု လုပ္ေပးမွာက ေရြးေကာက္ပြဲ မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်၊ လႈပ္စိ လႈပ္စိနဲ႔ အက္ကြဲစ ျပဳေနၿပီျဖစ္တဲ့ စစ္တပ္ႀကီး မၿပိဳကြဲေရးကြဲေရးနဲ႔ စစ္တပ္က အနားယူေတာ့မယ့္ သူ တို႔ နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းႀကီးေတြရဲ႕ လုံၿခံဳေရးအတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ့။

က်ေနာ္ ရွင္းျပပါဦးမယ္ခင္ဗ်။ စစ္တပ္ထဲမွာ ရာထူးႀကီးႀကီးနဲ႔ သန္းေရႊရဲ႕ စစ္ေခြးႀကီးေတြဆိုရင္ တိုက္ေတြေဆာက္ ကားအေကာင္းစားႀကီးေတြစီး ကုမၸဏီႀကီးေတြေထာင္ ႏိုင္ငံတကာက ဘဏ္ေတြမွာ ေဒၚလာေတြအပ္နဲ႔ စမတ္ကိုက်ေနၾကတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ေအာက္လက္ငယ္သားမ်ားနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ငယ္မ်ားမွာေတာ့ တပ္ရင္းမွဴး မျဖစ္ေသးသေရြ႕ ကိုယ္ပိုင္ တပ္ကလဲ မရိွ၊ ဟုိေခ်ာင္အထိုးခံထားရ၊ ဒီေခ်ာင္အထိုးခံ ထားရနဲ႔ သူတို႔ခင္မ်ာ ရတဲ့ လခ ကလည္း မေလာက္မင နဲ႔ဆိုေတာ့ ေသနတ္ေမာင္းေပၚ လက္ေခ်ာင္း ေတြ ေရာက္ကုန္ၿပီခင္ဗ်။
အထက္တြန္း ေအာက္ဖိ ႀကီးႏိုင္ ငယ္ညွင္း စနစ္ရဲ႕ ဝဲဂယက္ထဲမွာ ရဲေဘာ္ေလးေတြဟာ သနားစရာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းလွပါရဲ႕၊ ဒီထက္ပို ေျပာရရင္ ရဲေဘာ္ေလးေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္သြားမွာ စိုး တာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့ခင္ဗ်ာ။ အဲဒါေၾကာင့္ စစ္တပ္ မၿပိဳကြဲေရး ကိစၥကို ဦးစားေပး လုပ္ရေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္ခင္ဗ်။ စစ္တပ္ဆိုတာ ခံႏိုင္ရည္ရိွပါတယ္လို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေျပာေျပာ အႏွစ္ (20) ေက်ာ္လုံးလုံး ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ခံထားရတာႀကီးကို စစ္တပ္ႀကီးလည္း မခံႏိုင္ေတာ့ဘူးခင္ဗ်။ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွ စစ္တပ္ကလည္း မၾကာေသးမီ အခ်ိန္ေလးကပဲ သင္ခန္းစာေပးသြားတာ ရိွတယ္ မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ာ။

စစ္တပ္က အနားယူေတာ့မယ့္ သန္းေရႊနဲ႔ အေကာင္းစားႀကီးေတြ တစုအတြက္ လုံၿခံဳေရးကလည္း ထိပ္တန္းဦးစားေပး အဆင့္ထဲမွာ ပါတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံတကာက တိုင္းျပည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ မ်ား အနားယူသြားၿပီဆိုရင္ မိသားစုေတြနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနသြားၾကတယ္လို႔ပဲ ၾကားဖူးတယ္ခင္ဗ်။ သူတို႔က်မွ ပင္စင္ယူသြားတာေတာင္ လုံၿခံဳေရးက ယူထားေပးရဦးမွာခင္ဗ်။ သူတို႔ အေျခေနကို သူ တို႔ သိ္ေနတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ျပည္သူေတြကလဲ စစ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြကို ခ်စ္ၾကပါတယ္။ ေသသြားရင္ ေတာင္ အရိုးကိုေဖၚၿပီး ငရုပ္ဆုံထဲ ထည့္ၿပီး ငရုပ္က်ည္ေပြ႔နဲ႔ ပူေဇာ္ခ်င္ၾကတာခင္ဗ်။

2010 ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာႀကီးကို ခုတုံးလုပ္ၿပီး သူတို႔ လုပ္မယ့္ပုံက ဒီလို ရိွတယ္ခင္ဗ်။ 2008 ခုႏွစ္ အေျခခံ ဥပေဒဆိုတာႀကီးအတိုင္း တက္လာမယ့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ လက္ထဲကို သန္းေရႊ အာ ဏာအပ္ပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ရဲ႕ စိတ္အခ်ရဆုံး တပည့္ႀကီးေတြေပါ့ခင္ဗ်ာ။ သူရဲ႕ တပည့္ေကာင္းႀကီးေတြ လက္ထက္က်မွ တပ္တြင္း ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးနဲ႔ အဓိက အက်ဆုံးျဖစ္တဲ့ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး ကိစၥေတြကို ဦးစားေပး လုပ္ခိုင္းလိမ့္မယ္ခင္ဗ်။ အဲဒါမွ ေအာက္လက္ငယ္သားေတြက သူ႔တပည့္ႀကီးေတြကို ၾကည္ညို အားကိုးလာၿပီး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းႀကီးေတြလို႔ ျမင္လာမွာေပါ့ခင္ဗ်။

အဲဒီလို အျမင္ေျပာင္းသြားမွ တပ္တြင္း မၿငိမ္သက္မႈေတြနဲ႔ တပ္ကြဲမယ့္ ကိစၥေတြကို ထိမ္းခ်ဳပ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားလိမ့္မွာေပါ့။ သန္းေရႊနဲ႔ အတူ အနားယူေတာ့မယ့္ အဖြဲ႔ကိုလည္းပဲ တပည့္ႀကီးမ်ားရဲ႕ (လုပ္ယူ ထားတဲ့) ဘုန္းရိပ္ ကံရိပ္နဲ႔ ကြယ္ထားလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ သန္းေရႊနဲ႔ အေပါင္းပါတစုတုိ႔ရဲ႕ က႑တခုကို အဆုံးသတ္သြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ။

နအဖ ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေၾကာက္ၾကတယ္လို႔ တခ်ိဳ႕က ေျပာၾကေသးတယ္ခင္ဗ်။ က်ေနာ့္ အျမင္ေတာ့ မေၾကာက္ေရးခ် မေၾကာက္ပါခင္ဗ်ာ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မကလို႔ ကုလသမဂၢ တို႔ အေမရိကန္အပါအဝင္ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီကိုပါ မေၾကာက္ဘူးခင္ဗ်။ ဘာ့ေၾကာင့္ လဲ ဆိုေတာ့ တပ္မေတာ္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ႀကီးေၾကာင့္ပါပဲ။ အႏွစ္ (20) ေက်ာ္လုံးလုံး ဘယ္သူေတြ ဘာပဲ ေျပာေျပာ သူတို႔လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ခဲ့တာ သက္ေသပဲ မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ာ။

သန္းေရႊလဲ လူသားေပမို႔ သူလဲ ေၾကာက္တတ္တာေပါ့ေလ။ သူအေၾကာက္ဆုံးကေတာ့ သူေမြးထားတဲ့ ေခြးေတြ သူ႔ျပန္ကုိက္မွာကိုပဲခင္ဗ်။ အဲဒါေၾကာင့္ 2010 -ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ အမည္တခု အ ေနနဲ႔ တပ္ထားတာႀကီးပါခင္ဗ်ာ။ အမွန္အကန္ မဟုတ္ပါဘူး။ အႀကံအဖန္ႀကီးသာ ျဖစ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ အ ေၾကာင္းနဲ႔ 2010 -ၿပီးရင္လည္းပဲ ျပည္သူေတြအတြက္ ေကာင္းလာႏိုင္စရာ ဘာတခုမွ မေတြ႔ရပဲ စစ္တပ္ေကာင္းစားေရးနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္မ်ား တရားဝင္ အစိုးရျဖစ္ေရးပဲ ဆိုတာ ျပည္သူမ်ား သိရိွၾကၿပီး 2010- ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာႀကီးကို ဆန္႔က်င္ တိုက္ပြဲဝင္သြားၾကေရး လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသားလိုက္ရပါသည္ခင္ဗ်ာ။

ေမာင္ျပဳျပင္

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ သတင္းရယူခြင့္ကို ၿခိမ္းေျခာက္

သတင္းေထာက္ မလွလွ၀င္းကို ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္မႈ

သတင္းေထာက္ မလွလွ၀င္းကို ေထာင္ဒဏ္ (၂၇) ႏွစ္ ခ်မွတ္လိုက္ျခင္းသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကာလ အတြင္း သတင္းရယူခြင့္ကို ၿခိမ္းေျခာက္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္က သံုးသပ္ေျပာၾကားလိုက္သည္။

စစ္အစုိးရက ေနာ္ေ၀းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ဒီမိုကရက္တစ္ ျမန္မာ့အသံ (DVB) သတင္းေထာက္ မလွလွ၀င္းကို တရားမ၀င္ ဆိုင္ကယ္စီးနင္းမႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၇) ႏွစ္ ခ်မွတ္ထားျခင္းကို အီလက္ထေရာနစ္ ဥပေဒျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ (၃၁) ရက္ေန႔တြင္ ပခုကၠဴ ခ႐ိုင္တရား႐ုံးက ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ (၂၀) ထပ္တိုး ခ်မွတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

မလွလွ၀င္းသည္ အသက္ (၂၅) ႏွစ္အရြယ္ရိွၿပီး ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္းတြင္ ပခုကၠဴၿမိဳ႕ရိွ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတိုက္ တခုမွ သတင္းယူၿပီးအျပန္ လမ္း၌ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္ၿပီး ယင္းသုိ႔ ဖမ္းဆီးခံရစဥ္က ၎အား တရားမ၀င္ဆိုင္ကယ္စီးနင္းမႈျဖင့္ ပခုကၠဴၿမိဳ႕နယ္တရား႐ုံးက ေထာင္ဒဏ္ (၇) ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

“သတင္းေထာက္ တေယာက္ကို ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ၊ ဒီလို အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာပဲ၊ သူတို႔ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္လို႔ ေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္အခါမွာပဲ ဒီေလာက္ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွိပ္ကြပ္ျပလိုက္တာဟာ လာမယ့္တႏွစ္လံုး ဒီေရြးေကာက္ပြဲ ကာလတေလွ်ာက္လံုးမွာ ဒီလြတ္လပ္စြာ သတင္းရယူခြင့္တို႔၊ လြတ္လပ္စြာ သတင္း ေရးသား ခြင့္တို႔၊ သတင္းေဖာ္ျပခြင့္တို႔ လံုး၀ကို ပိတ္ဆို႔သြားၿပီ၊ ပိတ္ေႏွာင္သြားၿပီ ဆိုတာကို ျပတာပဲ” ဟု ၀ါရင့္ သတင္းစာ ဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္က ေျပာၾကားသည္။

သတင္းေထာက္ မလွလွ၀င္းကို ယခုကဲ့သို႔ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္ျခင္းမွာ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈ ကင္းမဲ့မႈ၊ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ဆိတ္သုဥ္းမႈ၊ ယခုႏွစ္တြင္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ စစ္အစိုးရ သေဘာထားထင္ဟပ္မႈတို႔ကို ေဖာ္ျပေနျခင္းျဖစ္သည္ဟုလည္း သတင္းမီဒီယာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက သံုးသပ္ၾကသည္။

“လူတေယာက္အေနနဲ႔ ၾကည့္တဲ့အခါ ဒီ အသက္အရြယ္အပိုင္းအျခားနဲ႔ လုပ္တဲ့အမႈက ဒီ ႏွစ္ (၂၀) တို႔ ဘာတို႔ဆိုတာ လူသတ္မႈ ျပစ္ဒဏ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါကေတာ့ လူတေယာက္အေနနဲ႔ တရားလြန္တယ္” ဟု သတင္းစာဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္က ဆိုသည္။

ျပည္တြင္းသတင္းစာေလာက အသိုင္းအ၀ိုင္းကမူ ယခုကဲ့သို႔ သတင္းေထာက္တေယာက္အေပၚ ျပစ္ဒဏ္ႀကီးႀကီး ခ်မွတ္လုိက္ျခင္းသည္ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကာလအတြင္း လြတ္လပ္စြာ သတင္းရယူ ေဖာ္ျပေရးသား ေျပာဆိုပါက အနည္းဆံုး ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ (၂၀) ဟု ျပသလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေနၾကသည္။

စိုးမိုးေခတ္ျပိဳင္

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ အေျခအေန/အဆင့္အတန္းႏွင့္ နိမ့္က်မႈ/ လိုအပ္မႈ

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ အေျခအေန/အဆင့္အတန္းႏွင့္
နိမ့္က်မႈ/ လိုအပ္မႈ မ်ားစြာရွိေနေၾကာင္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံဆရာ၀န္အသင္း
(မႏၱေလး) ဒုတိယ ဥကၠ႒ (၂) ေဒါက္တာ ဦး၀င္းရွိန္ မွ ဖြင့္ခ်ၿပီ

(ေက်းဇူးျပဳ၍ ပူးတြဲပါ ပံုမ်ားကို Click လုပ္ျပီး ၾကည့္ပါ)

ေမးလ္မွ ေပးပို႔လာသူအားေက်းဇူးတင္လွ်က္

ဖိုးရႈပ္ေလး

ျမန္ျမန္လိမ္ေနာ္

ကာတြန္း- ပ်ဴ

``သားလုပြဲ´´

``သားလုပြဲ´´


မေဟာ္သဓာ သားတရားစီရင္ခန္း
စာသင္ခန္းမွာ..................
သူအေလ်ာ့ေပးတယ္........
ဒါ မိခင္ေမတၱာ.........
ဒါ မေဟာ္သဓာ ဟုတ္လို႔။


ဘ၀ခရီးၾကမ္းမွာ....
မေဟာသဓာလဲ .... မရွိ
ဘီလူးမ ... မွန္းလဲ .....သိ
ကဲဘယ္လို.....လု.....မလဲ ?
ပ်ဴ

(၁၃.၁၂.၂၀၀၉) 9း50 PM

ပြဲ

ပြဲ
ဒီဇင္ဘာ ၁၁၊ ၂၀၀၉


ေရြး ... ေရြး ... ျပီး ေကာက္ပါကြယ္
ဆြမ္းဆန္ထဲ
ၾကြက္ေခ်း ေရာေနတယ္။

ေရြး ... ေရြး ... ျပီး ေကာက္ပါကြယ္
စားေတာ္ပဲဗန္းထဲ
စုန္းျပဴး ပါေနတယ္။

ေရြး ... ေရြး ... ျပီး ေကာက္ပါကြယ္
ဆီးသီးေၾကြ ေျမတလင္း
ပိုးထိုး ရွိေနတယ္။

ေရြး ... ေရြး ... ျပီး ေကာက္ပါကြယ္
ခေရပင္ေအာက္
တေစၦေစာင့္ေနတယ္။ ။

ေအာင္ေ၀း

သီဟိုဠ္သြားျပီးေညာင္ေထာက္ေသာ္လည္း

ကာတြန္း- ပ်ဴ

ေသနတ္ၾကားက မဲတျပား

၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးပိုင္းကို ေရာက္လာလို႔ ၂ဝ၁ဝ ကို မၾကာခင္ေရာက္ေတာ့မယ္။ ဒါေပမယ့္ နအဖစစ္အစိုးရဟာ သူတို႔လမ္းျပေျမပံုရဲ႕ ေျခလွမ္း နံပါတ္ (၅) ျဖစ္တဲ့ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေကာ္မရွင္လည္းမဖြဲ႔ႏိုင္ေသး၊ ဥပေဒလည္းမေၾကညာ ႏိုင္ေသးဘူး။ ဒါ့အျပင္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သူတို႔ရဲ႕ အာေပါင္အာရင္းသံလွတဲ့ မီဒီယာေတြထဲမွာလည္း ေမာင္းခတ္သံ၊ ေလာ္စပီကာသံေတြ မၾကားရေသးဘဲ အလိုေတာ္ရိမ်ဳိးစံုရဲ႕ ေတာေျခာက္သံနဲ႔ သႀကၤန္အေျမာက္သံေတြသာ ၾကားေနရပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဆင္မည္းႀကီးဟာ အၿမီးမေျပာနဲ႔ ကိုယ္လံုးေတာင္ မေရာက္ေသး၊ ေခါင္းအလွ်ိဳမွာတင္ တစ္ေနပါတယ္။

အာဏာရထားပါလ်က္နဲ႔ နအဖရဲ႕ အခက္အခဲေတြက မေသးပါကလားလို႔သာ မွတ္ခ်က္ခ်ရပါေတာ့မယ္။

နအဖအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကိုျမန္ျမန္လုပ္၊ ျမန္ျမန္ၿပီး၊ သူတို႔ရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အျမန္ဆံုး အေကာင္အထည္ ေပၚသြားတာကို ျမင္ခ်င္လွတယ္ဆိုတာ ဘာမွသံသယရွိစရာမလိုပါ။ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒေနာက္ခံရွိတယ္ဆိုတဲ့ လႊတ္ေတာ္ေပၚထြက္ရင္ ႏိုင္ငံတကာအလယ္မွာ သူတုိ႔အတြက္ ဘယ့္ကေလာက္အဓိပၸာယ္ရွိတယ္ဆိုတာ သူတို႔သိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အေမရိကန္၊ အီးယူတို႔နဲ႔လည္း “ျမဴေမွာင္ေဝကင္း” ဆက္ဆံႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔ သူတို႔တြက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ နအဖအေနနဲ႔ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ မျဖစ္မေန မုခ်ကို လုပ္ရေတာ့မယ့္ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ျပႆနာက နအဖမွာ ထုတ္ေျပာလို႔မရတဲ့ အက်ပ္အတည္းေတြရွိပါတယ္။ အဲဒါက (၄) သိန္းအင္အား တပ္ႀကီးနဲ႔လည္း ေျဖရွင္းလို႔မရတဲ့ အက်ပ္အတည္းျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအထဲက တခုကေတာ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ေရြးေကာက္ပြဲမွာဝင္ပါေအာင္ လုပ္လုိ႔မရတာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက မဲဆႏၵရွင္ ရာခိုင္ႏႈန္း (၈ဝ) ေက်ာ္ (၉ဝ) ရဲ႕ မဲေတြရထားတဲ့ ပါတီႀကီးက ဝင္မၿပိဳင္ဘူးဆိုရင္ အေတာ္ကို အဓိပၸာယ္မဲ့သြားမယ္ဆိုတာ သူတို႔သိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာအျမင္မွာ ေျပာစရာျဖစ္မွာပါ။ နအဖရဲ႕ လက္သံုးေတာ္ စာေရးဆရာမ်ားကေတာ့ ဒီခ်ဳပ္မပါလည္း ဂ႐ုစိုက္စရာ မလိုဘူးလို႔ ေျပာေကာင္းေျပာ၊ ေရးေကာင္းေရးၾကမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မပါဝင္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဘရာဇီးမပါတဲ့ ကမာၻ႔ဖလားပြဲထက္ အမ်ားႀကီး ပိုမျပည့္စံုဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္တင္းခံေနတာက ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကိစၥျဖစ္ေနေတာ့ နအဖအစိုးရအဖို႔ တျပားသားမွ ေလွ်ာ့မေပးႏိုင္တဲ့ကိစၥ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဘက္ကၾကည့္ရင္လည္း ဒါေလာက္ေလးမွ တင္းမခံရင္ သူတို႔ပါတီေရာ၊ ဗမာျပည္ရဲ႕အနာဂတ္ေရာ ေရစံုေမ်ာၿပီဆိုတာ ရွင္းေနပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္ကို ဆုပ္ကုိင္ထားသေရြ႕ ေ႐ြးေကာက္ပြဲထဲကို က်ဳံးသြင္းလို႔မရဘူးဆိုတာ ရွင္းေနပါတယ္။ တဖက္မွာေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကလည္း ဒီေၾကညာခ်က္အေပၚမွာပဲ ခံတပ္ကို ခိုင္မာေအာင္တည္ေဆာက္ေနတဲ့သေဘာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ခံတပ္တခုဟာ အတြင္းမွာစည္းလံုးညီၫြတ္ၾကမွ ခိုင္မာေတာင့္တင္းတယ္ဆိုတာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ နားလည္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ဘာပဲေျပာေျပာ အခုေတာ့ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္ဟာ ႏွစ္ဖက္နယ္ျခားမွတ္တိုင္လိုျဖစ္ေနပါၿပီ။

ဒါေပမယ့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စီအီးစီတာဝန္ကို ေထာင္ထဲမွာ စြန္႔လႊတ္ခဲ့တဲ့ ေမာင္စူးစမ္းလိုလူကေတာ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ေစ်းဆစ္ႏိုင္တဲ့ အင္အားမရွိဘဲ ေစ်းမဆစ္နဲ႔လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိန္က လက္နက္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီလဲေရး စာတမ္းေရးခဲ့သူႀကီးဟာ အခုေတာ့ လက္နက္မရွိရင္ ႏိုင္ငံေရးေစ်းဆစ္အားမရွိဘူးလို႔ ေျပာေနပါကလားလို႔သာ မွတ္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ တကယ္က်ေတာ့ အထက္မွာ ေျပာခဲ့သလို နအဖမွာ အခက္အခဲေတြေတြ႔ရေလေလ ဒီလိုလူေတြက အတိုက္အခံေတြအေပၚ မာန္ဖီျပေလျဖစ္ေနတာပါ။

ေနာက္ျပႆနာတခုက အပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းေတြကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ေတြဟာ နအဖထင္သေလာက္ မီးမေသတာေတာ့ ရွင္းေနပါၿပီ။ ကိုးကန္႔ကို ႏွိပ္ကြပ္ျပလိုက္လို႔လည္း ျပႆနာက မေျပလည္ပါဘူး။ စကားအားျဖင့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဘဝကို လက္ခံတယ္လို႔ ေျပာေနၾကေပမယ့္ ေစ်းဆစ္ေနၾကပါတယ္။ ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ သူတို႔ကလည္း ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပႆနာပါပဲ။ ေညာင္ႏွစ္ပင္ညီလာခံတုန္းက အညစ္ခံထားရတာကို အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြအေနနဲ႔ အဲဒီတုန္းက ျပန္ေျပာခြင့္မသာလို႔ ငံု႔ခံခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာေတာ့ သူတို႔လည္း အေမာက္ေထာင္ ျပၾကရေတာ့တာပါပဲ။

ဒီအထဲမွာ ပိုၿပီးအခရာက်တဲ့ ျပႆနာတခုကေတာ့ နအဖထိပ္သီးပိုင္းအတြင္းျပႆနာပါ။ သူတို႔ထိပ္ပိုင္းမွာ က်န္းမာေရးအရေရာ၊ အသက္အရြယ္အရပါ အေျပာင္းအလဲေတြ လုပ္ကိုလုပ္ရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ကိုေရာက္ေနပါၿပီ။ ဗိုလ္သန္းေရႊ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေအးတို႔ အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ အေၾကာင္းျပၿပီး ထြက္ေပးလိုက္ရင္ေကာင္းမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲၿပီးေအာင္အထိ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးမွ ထြက္ေပးၾကမလား ဆံုးျဖတ္ရ ခက္ေနၾကပါတယ္။ စစ္အုပ္စုေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း တပ္နဲ႔ကင္းကြာသြားမွာကို သူတို႔အားလံုးလန္႔ၾကပါတယ္။ ဘာေကာင္ႀကီးျဖစ္ေနေန တပ္နဲ႔ ကင္းကြာလို႔ကေတာ့ သုညဘဝ ေရာက္တာပဲဆိုတာ သူတို႔အသိဆံုးပါ။ ဦးေနဝင္း ေသပန္းမလွခဲ့တာကို သူတို႔မေမ့ပါဘူး။ သူတို႔သာ လက္ရွိရာထူးေတြကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ရရင္ လက္ရွိစည္းစိမ္ေတြဟာလည္း ေရပြက္ပမာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတာ သူတို႔ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ခက္တာက ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာႀကီး ၿပီးသြားလို႔မွ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ထိပ္ပိုင္းမွာ ဒီမ်က္ခြက္ႀကီးေတြပဲ ျပန္ေတြ႔ေနရရင္ လူရီစရာျဖစ္မယ္ဆိုတာကိုလည္း ဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ မစဥ္းစားလို႔မျဖစ္ပါဘူး။

ဒါျဖင့္ ငါလည္းထြက္မယ္၊ မင္းလည္းထြက္ဆိုၿပီး ဥပမာ ဗိုလ္ေရႊမန္းလိုလူကို အာဏာလႊဲေပးလိုက္ရင္ေရာ သူတို႔ထဲမွာ တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္ရွိပါ့မလား။ ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ ဗိုလ္ေနဝင္းေလာက္ သူတို႔တပ္ထဲမွာ ၾသဇာမရွိတာေတာ့အမွန္ပါ (ဒါေၾကာင့္လည္း အခုသူတို႔အထဲမွာ ဗိုလ္သန္းေရႊ ျဖစ္ေစခ်င္သလို ျဖစ္ေအာင္လုပ္လို႔ မရေသးတာျဖစ္ပါတယ္)။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္လူေတြက သူ႔ေလာက္မွမီးမေသရင္ ပိုၿပီး ကေသာင္းကနင္း ျဖစ္ကုန္ႏိုင္ပါတယ္။ အလြယ္ဆံုးေျပာရရင္ ဗိုလ္ေရႊမန္းဟာ ဦးေအာင္ေသာင္းကို အာ…မခံေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား။ တျခားလည္း သူတို႔ထဲမွာ အဲဒီလို တေယာက္အေပၚတေယာက္ ႏိုင္ေပါက္ကိုကိုင္ၿပီး ပခံုးခ်င္းတိုင္းေနၾကတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။

ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးေတြၾကားမွာ နအဖစစ္အစိုးရက ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမယ့္ရက္ကိုလည္း မေၾကညာႏိုင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲဥေပဒဆိုတာလည္း ထုတ္မေျပာႏိုင္ျဖစ္ေနေတာ့ ဒီခ်ဳပ္အခက္ ဒို႔အကြက္ဆိုၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို႔ခဲထားသူေတြ၊ ဗမာျပည္သားေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲေပးနည္း သင္တန္းေပးမယ္လို႔ အားခဲထားသူေတြ၊ ဒီေရြးေကာက္ပြဲကေနေပၚလာတဲ့ “စေပ့စ္” ထဲမွာ ေမ်ာက္က…ကရမယ္လို႔ တရားေဟာေနသူေတြ အားလံုးပဲ စိတ္မရွည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူတို႔မွာ ေျပာစရာေတြကလည္း ကုန္လာတယ္ဆိုေတာ့ ေစာင့္႐ံုမွတပါး အျခားမရွိလို ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ နအဖကိုေတာင္ ေစာင္းပါးရိပ္ျခည္၊ ခ်ိတ္ၿပီးေဝဖန္တာေတြ ေတြ႔လာရပါတယ္။

ျပန္ခ်ဳပ္ပါ့မယ္။ အခက္အခဲဟာ တဖက္တည္းမွာ ရွိေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးမွာရွိေနတာပါ။ အတိုက္အခံေတြမွာခ်ည့္ အခက္အခဲေတြ႔ေနရတယ္၊ အေမရိကန္ရဲ႕ ယက္ေတာသံတမန္ေရးေၾကာင့္ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းသြားၿပီဆိုၿပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံေရးဘဝတခုလံုးကို ေရြးေကာက္ပြဲထဲမွာ ပံုေအာလိုက္တာမ်ဳိးလည္း မလုပ္သင့္ပါဘူး။

၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္ရင္ ဒီမိုက္ေရစီ ပိုေဝးသြားမယ္လို႔ တခ်ဳိ႕ကဆိုေနပါတယ္။ အဲဒီလိုေျပာေနသူေတြထဲမွာ ေရြးေကာက္ပြဲမလုပ္ဘဲ နအဖဆက္မင္းမူေနရင္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ပိုေဝးလိမ့္မယ္လို႔ ေစတနာေကာင္းနဲ႔ စိုးရိမ္သူမ်ားလည္း ပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ဒီမိုကေရစီကို ရယူမယ္ဆိုတာက ေပါက္ေနတဲ့ ေရဘူးနဲ႔ ေရပါေအာင္ ယူမယ္ဆိုတာထက္ေတာင္ဆိုးပါတယ္။ ‘ထိုင္ေနအေကာင္းသား’ မုခ်ျဖစ္မွာပါ။

ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း

ျမန္မာလူငယ္မ်ား ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ မဲေပးမည္ေလာ

၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပည္သူကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စားျပဳေသာ ႏုိင္ငံေရးပါတီ မရွိပါက လူငယ္မ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲေပးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သိရသည္။

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး က်င္းပခ်ိန္က မဲေပးရန္ အသက္ျပည့္မီျခင္း မရွိေသာ္လည္း လာမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲေပးရန္ အသက္ျပည့္ေနၿပီျဖစ္သည့္ လူငယ္မ်ားကို ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဧရာ၀တီက စစ္တမ္းေကာက္ခ့ဲရာ အမ်ားစုက ထုိသုိ႔ ေျဖဆုိၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ လူငယ္သေဘာထား စစ္တမ္းေျဖဆုိၾကသူမ်ားတြင္ အသက္ ၁၈ ႏွစ္မွ ၂၉ ႏွစ္ၾကား လူငယ္မ်ားသာပါ၀င္ၿပီး တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ ၁၀ ဦး၊ သတင္းမီဒီယာသမား ၇ ဦး၊ လူငယ္ေရွ႕ေန ၄ ဦး၊ အေျခခံ ပညာ အလယ္တန္းအဆင့္ အထိသာ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ႀကဳံရာက်ပန္းအလုပ္ လုပ္ကုိင္ေနသည့္ လူငယ္ ၇ ဦး၊ စစ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆင္း လူငယ္စစ္ဗိုလ္ ၁ ဦး အပါအ၀င္ အလႊာေပါင္းစုံမွ လူငယ္ စုစုေပါင္း ၆၀ နီးပါး ပါ၀င္သည္။

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သက္တမ္း ရွည္ၾကာလာၿပီ ျဖစ္သည့္ ယူနီေဖာင္း၀တ္ စစ္ဗိုလ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ကုိ တရား၀င္ အဆုံးသတ္ေပးမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲဟု တခ်ဳိ႕က ယူဆၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ထုိေရြးေကာက္ပဲြေၾကာင့္ ျပည္သူကို ကုိယ္စားျပဳေသာ ဒီမုိကေရစီအစိုးရ တရပ္ မေပၚေပါက္ႏုိင္ေၾကာင္း စစ္တမ္းတြင္ ပါ၀င္သည့္ လူငယ္ အမ်ားစုက သုံးသပ္သည္။

ျပည္ေထာင္စု ၾက့ံခုိင္ေရး ႏွင့္ ဖံြ႔ၿဖိဳးေရး အသင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ စစ္မႈထမ္းေဟာင္း အဖဲြ႔ စသည့္ အာဏာပုိင္တုိ႔ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အၿပဳိင္အဆုိင္ ပါ၀င္လာၾကဖြယ္ ရိွေသာေၾကာင့္ ျပည္သူကုိ အမွန္တကယ္ ကုိယ္စားျပဳေသာ ႏုိင္ငံေရးအဖဲြ႔မ်ား ေပၚထြက္ရန္ အခြင့္ အလမ္း နည္းပါးသည္ဟု လူငယ္မ်ားက ေျပာသည္။

“အစုိးရရဲ႕ ႀကံ႕ခုိင္ေရးအသင္းက ေရြးေကာက္ပြဲ မတုိင္မီ စည္းရုံးလႈပ္ရွားမႈေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္လာတယ္။လမ္းခင္း၊ တံတားခင္းအလုပ္ေတြကအစ သာေရး၊ နာေရး အဆုံး ႀက႕ံခုိင္ေရး အလံေတြ တလူလူ လႊင့္ထူၿပီး စည္းရုံးေရး လုပ္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ မထြက္ခင္ ႀကံ႕ခုိင္ေရးက မဲရဖို႕ စည္းရုံးမႈေတြကအေတာ္ ခရီးေရာက္ေနၿပီ” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ အသက္ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား တဦးက ဆုိသည္။

၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္သုိ႕ ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိေတာ့မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း စစ္အစုိးရက ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း၊ ထုတ္ျပန္ပါကလည္း ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား အလြယ္ တကူ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္ျခင္း မရွိေစရန္ ထိန္းခ်ဳပ္၊ ကန္႔သတ္၊ တင္းက်ပ္ေသာ နည္းဥပေဒ ႏွင့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား ေသခ်ာေပါက္ ပါ၀င္ဖြယ္ ရွိေၾကာင္း ေရွ႕ေနလူငယ္မ်ားက ခန္႕မွန္းၾကသည္။

“ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ စိတ္ႀကဳိက္ ေရးဆြဲအတည္ျပဳၿပီးၿပီ။ မၾကာမီထုတ္ျပန္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ အလြယ္တကူဖြဲ႕လို႕မရေအာင္ တင္းက်ပ္တဲ့ နည္းဥပေဒ ေသခ်ာေပါက္ ပါလိမ့္မယ္။ ျပည္သူေတြ အတြက္ကေတာ့ 'မိေအး ႏွစ္ခါနာ' ေပါ့” ဟု ရန္ကုန္အေျခစုိက္ အလုုပ္သင္ ေရွ႕ေနလူငယ္တဦးက ေျပာသည္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကို ျပည္သူလူထုက တုိက္ရုိက္ တင္ေျမွာက္မႈ မျပဳႏုိင္ျခင္း၊စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္က လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ား၏ ဦးစီးခ်ဳပ္ျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတထက္ အာဏာရွိေနျခင္း၊ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္တြင္ တရား၀င္ အာဏာသိမ္းပုိင္ခြင့္ရွိျခင္း အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီ စံ ႏွင့္ မကိုက္ညီသည့္ အခ်က္ မ်ားစြာ ေတြ႔ရသည့္ဟု လူငယ္ေရွ႕ေနမ်ားက ေထာက္ျပၾကသည္။ အေျခခံဥပေဒ၏ အဖြင့္ စာမ်က္ႏွာတြင္ပင္ လြဲမွားမႈမ်ားရွိေနသည္ဟု ဆုိသည္။

“အေျခခံဥပေဒမွာ 'ႏုိင္ငံေတာ္သည္ စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ပါတီစုံ ဒီမုိကေရစီ စနစ္ကို က်င့္သုံးသည္' ဆုိၿပီး စဖြင့္တယ္။ ဒီမုိကေရစီမွာ စည္းကမ္း ျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီ၊ စည္းကမ္းမရွိတဲ့ ဒီမုိကေရစီ ဆိုတာမ်ဳိး မရွိပါဘူး” ဟု အမ်ဳိးသမီးလူငယ္ေရွ႕ေနတဦးက သုံးသပ္သည္။

“စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမုိကေရစီဆိုတဲ့ စကားရပ္ကိုက ဒီမိုကေရစီ သေဘာအရ မွန္ကန္မႈ မရွိဘူး၊ လြဲေနတယ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

ႏုိင္ငံေရးအေနအထားသည္ အက်ဥ္းအက်ပ္ထဲတြင္ ေရာက္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ သာလွ်င္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ထြက္ေပါက္ ျဖစ္သည္ဟု ျပည္တြင္းပညာရွင္ တခ်ဳိ႕ ဦးစီး ဖြင့္လွစ္သည့္ Myanmar Egress အဖဲြ႔၏ စြမ္းရည္ျမွင့္တင္ေရး သင္တန္းတခုရိွ လူငယ္တခ်ဳိ႕က ဆုိသည္။

“စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကေန အရပ္သား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္ေအာင္ ညင္ညင္သာသာ ကူးေျပာင္းခ်င္တဲ့ တပ္မေတာ္ အစုိးရကို အားလုံးက သေဘာထား ႀကီးႀကီး ကူညီရမယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကသာ ဒီမုိကေရစီစနစ္သစ္ဆီ ေသြးေခ်ာင္းမစီးဘဲ သြားဖို႕ ဦးဆုံး ေျခလွမ္းပဲ” ဟု Myanmar Egress သင္တန္းမွ လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။

Myanmar Egress သင္တန္းသား လူငယ္ တခ်ဳိ႕က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေရးကုိ ေထာက္ခံေသာ္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲေပးလုိစိတ္မရွိဟု ဆုိသည္။

စစ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆင္း အသက္ ၂၆ ႏွစ္အရြယ္ စစ္ဗုိလ္ လူငယ္တဦးကမူ ၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေၾကာင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ ေျပာင္းလဲၿပီး ႏုိင္ငံ တုိးတက္လာမည္ဟု အခိုင္အမာယုံၾကည္ေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။

“အေျပာင္းအလဲကုိ ျပည္သူေတြပဲ လုိခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။ တပ္ထဲမွာလည္း အေျပာင္းအလဲကိုပဲ တမ္းတေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕လို အရာရွိငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ၂၀၁၀ မွာ ျဖစ္လာမယ့္ ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ေမွ်ာ္ၾကတယ္” ဟု စစ္ဗုိလ္လူငယ္က ေျပာသည္။

၂ဝ၁ဝျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ပါတီစုံအေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဆႏၵမဲေပးခြင့္ မႀကဳံလုိက္ရေသာ လူငယ္မ်ားအတြက္ ပထမဦးဆုံးေသာ၊ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ရာမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ အေတြ႔အႀကဳံ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု လူငယ္မ်ားက ဆုိသည္။

“၂၀၁၀ ကုိ လူငယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စိတ္လႈပ္ရွားစြာနဲ႔ ေစာင့္ေနတယ္။ ႏုိင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္မွာ လူငယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ထိ ပါ၀င္ခြင့္ရမလဲ ဆိုတာက စိတ္၀င္စားဖို႔ အေကာင္းဆုံးပဲ” ဟု KMD ကြန္ပ်ဴတာကုမၸဏီတြင္ IT ပညာရွင္အျဖစ္ အလုပ္ လုပ္ကုိင္ေနသူ လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။

ေက်ာင္းပညာေရး ဆုံးခန္းတုိင္ျခင္း မရိွသည့္ လက္လုပ္ လက္စား လူငယ္တခ်ဳိ႕ ကမူ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွ စား၀တ္ေနေရး ႏွင့္ စီးပြားေရး ေျပလည္ေစရန္ ဖန္တီးႏုိင္သည့္ အစုိးရတရပ္ ေပၚေပါက္ေစလိုသည္ဟု ေျပာၾကသည္။

“ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္နဲ႕ မိသားစုေတြ ၀၀လင္လင္ စားႏုိင္၊ ေနႏုိင္ဖို႕အေရးႀကီးတယ္။ အဲဒီလို ဖန္တီးႏုိင္မယ့္သူမ်ဳိးကုိ မဲေပးမယ္” ဟု ၁၀ တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည့္ စက္ရုံအလုပ္သမား လူငယ္တဦးက ဆိုသည္။

လြတ္လပ္ ပြင့္လင္း တရားမွ်တေသာ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပေပးမည္ဟု အစုိးရက ကတိ ေပးထားေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္အထိ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားေဖာ္ျပခြင့္ မျပဳေသးေပ။ ထုိ႔အျပင္ စစ္အစုိးရက ႏုိင္ငံေရးသတင္းေရးသားမႈမ်ား ကုိ ပုိမုိ တင္းက်ပ္လာေသာေၾကာင့္ သတင္းသမားမ်ား အခက္ႀကဳံေနရသည္။

“ခုခ်ိန္ထိေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ သတင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဖာ္ျပခြင့္ မရွိေသးတဲ့အျပင္ စာေပစိစစ္ေရးက ႏုိင္ငံေရး၊ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ သက္ဆုိင္တဲ့ သတင္းေတြကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ပိုၿပီး ပိတ္ပင္တယ္” ဟု ရန္ကုန္ပုဂၢလိက သတင္းမီဒီယာတခုမွ အသက္ ၂၇ ႏွစ္အရြယ္ အမႈေဆာင္ အယ္ဒီတာ တဦးက ေျပာသည္။

ဒီမုိကေရစီစနစ္၏ အေျခခံအုတ္ျမစ္ျဖစ္ေသာ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေရးသားခြင့္ ယခုအခ်ိန္အထိ မရရွိပါက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လြတ္လပ္စြာ မဲေပးခြင့္ မရွိႏုိင္သည့္အျပင္ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲလည္း မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း သတင္းသမားလူငယ္မ်ားက ဆိုသည္။

“တုိင္းျပည္နားမ်က္စိလို႕ တင္စားတဲ့ သတင္းသမားေတြေတာင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးသား ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ မရရင္ သာမန္ျပည္သူေတြအေနနဲ႕ ပါတီေတြကုိ မဲေပးဖို႕ ခက္လိမ့္မယ္။ စာေပစိစစ္ေရးက ခုအခ်ိန္ထိ ရွိေနဆဲဆုိေတာ့ ၂၀၁၀ မွာ သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္ရဖို႕ သိပ္မျမင္ဘူး” ဟု သတင္းေထာက္တဦးက ဆုိသည္။

အာဏာပုိင္တုိ႔သည္ လူေပါင္းတသိန္းေက်ာ္ ေသဆုံးခဲ့ေသာ နာဂစ္ဆုိင္ကလုန္းမုန္တုိင္း ျမန္မာႏုိင္ငံသို႕ ၀င္ေရာက္တုိက္ခတ္သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ၄င္းတုိ႕စိတ္ႀကဳိက္ ေရးဆြဲထားေသာ အေျခခံ ဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး လူထု ဆႏၵခံယူပဲြကုိ ျပဳလုပ္ခ့ဲသည္။

ထုိ႔ေနာက္ အေျခခံဥပေဒကုိ ေထာက္ခံမဲ ၉၂ ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္ ရရွိသည္ဟု ဆိုကာ အတည္ျပဳေၾကာင္း ေၾကညာခ့ဲသည္။

ေအာင္သက္ဝိုင္း

သတင္းေပးဆိုသည္မွာ

.သတင္းေပးဆိုသည္မွာ အသိရွိရွိ သတင္းေပးရွိသလို အသိကင္းမဲ့စြာ သတင္းေပးလည္း ရွိတတ္ပါသည္။
စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးဌာနဆိုၿပီး စတင္ဖြဲ႕စည္းစဥ္ကတည္းက စစ္အုပ္စုသည္ 'သတင္းေပးေမြးျမဴေရး' ကို စီမံကိန္းခ် ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
• လက္နက္ခ်ၿပီးမွ စစ္အုပ္စုအလိုက် ေရးၾကသူမ်ားက အနၱရာယ္မရွိပါ။ သူ႔အေၾကာင္း ကိုယ္ကသိၿပီးျဖစ္လို႔ အနၱရာယ္
ႀကီးႀကီးမားမား မေပးႏိုင္ပါ။
• ကိုယ့္အတြင္းမွာ ျမႇဳပ္ထားတဲ့ သတင္းေပးကပဲ အနၱရာယ္ႀကီးႀကီး ေပးတတ္ပါသည္။
ကိုယ့္အတြင္း သတင္းေပးျမႇဳပ္သည့္နည္းေတြ စစ္အုပ္စုမွာ အမ်ားႀကီးရွိသည္။
.သိမ္းၾကံဳးၿပီးဖမ္း၊ စစ္ေၾကာေရးလုပ္၊ 'စာေမးပြဲ' ေျဖခိုင္း၊ အေျဖလႊာကိုၾကည့္ၿပီး သတင္းေပးအျဖစ္
'ျမႇဳပ္' ထားဖို႔ စီစဥ္သည့္နည္း။
.သိမ္းၾကံဳးဖမ္းတဲ့အထဲမွာ တမင္မဖမ္းဘဲ ခ်န္ထားသည့္နည္း။ သူ႔ကိုေတာ့ 'တည္ၾကက္' အျဖစ္
သံုးတတ္သည္။ ငါ့ကို သူတို႔မသိေသးဘူးဆိုၿပီး ေပါ့ေပါ့ဆဆ လုပ္မိလ်ွင္ ရန္သူကို
သတင္းေပးသလိုျဖစ္ကာ သူ႔ေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္တတ္သည္။ သတင္းေပးကို လူအုပ္ထဲေရာၿပီး ထည့္ေပးလိုက္သည့္နည္း။ ဒီနည္းကို အသံုးမ်ားသည္။ A/S ကာလမွာ ေတာခိုသူေတြထဲ ေရာထည့္သည္။ လူထုလႈပ္ရွားမႈကာလမွာ လႈပ္ရွားမႈထဲ ေရာထည့္ေပးသည္။
www.cpburma.org အားလံုုးသိထားရမယ့္ကိစၥ ေဆာင္းပါးမွ မိတ္ေဆြမ်ားသိေစခ်င္ လို႔ ေဖၚ ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

ဖိုးရႈပ္ေလး

သခင္တင္ျမသို႕ ၂၅.၁၁.၂၀၀၉

(၁) ဗိုလ္စိုးေမာင္ က်ဆံုးတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရးတဲ့စာ ဖတ္ရလို႔ ခင္ဗ်ားသိေစဖို႔ ဒီစာကို ေရးလိုက္ပါတယ္။

(၂) သခင္တင္ထြန္းနဲ႔ဗိုလ္စိုးေမာင္ တေနရာစီမွာ က်ဆံုးတာပါ။ ဒီကိစၥက အေရးမႀကီးပါ။ အခု ေရးမွာက ဘာ့ေၾကာင့္ ရွမ္းျပည္က ဗကပ ကို

ဗိုလ္ေနဝင္းက သဲႀကီးမဲႀကီးအေလးထား စစ္ဆင္ေရးေတြ ဆက္တိုက္လုပ္သလဲဆိုတဲ့ကိစၥကို ေရးခ်င္တာပါ။ (သခင္တင္ထြန္းနဲ႔

ဗိုလ္စိုးေမာင္တို႔ ဘယ္တုန္းက ဘယ္လိုက်ဆံုးတယ္ဆိုတာကို စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းတေယာက္ေရးတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ ပါပါတယ္။ သူေရးတဲ့

ရက္စြဲက အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ မေရးတာတခု ရွိတယ္။ အဲဒါက သတင္းရေအာင္ ဘယ္လို လူထုကို စစ္ေၾကာေရး လုပ္ခဲ့သလဲဆိုတာ

မေရးဘူး။ တရြာလံုး လူကုန္ဖမ္းၿပီး စစ္ေၾကာေရးလုပ္ခဲ့ပံု၊ ဆရာစံသူပုန္တုန္းက ဗိုလ္လုပ္ခဲ့သူရဲ႕သားကိုဖမ္းၿပီး တရြာလံုးေရွ႕မွာ

ဓားနဲ႔မႊန္းကာ ဗကပ စခန္းကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ စစ္ေမးခဲ့ပံု၊ အဲဒီလိုနဲ႔ က်ဆံုးသြားရပံု ဒါေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ မေရးပါဘူး။ သခင္တင္ထြန္း

ယာယီစခန္းခ်ေနတ ့ဲ ေနရာကိုျပဖ ို႔ ဘယ္နည္းန ႔ဲ စစ္ေၾကာေရးလုပ္ခသ့ဲ လဆဲ ိုတာကိုလည္း မေရးပါဘူး။ သူရဦးထနြ ္းတင္ကေတာ ့ ရွင္းတယ္။

သခင္တင္ေဖကို ဘယ္လိုက်ဆံုးေအာင္ တိုက္ခဲ့သလဲဆိုတာကို လံုးလံုးမေရးပါဘူး။ "သူရ" ဘြဲ႕ ဘာေၾကာင့္ရတယ္ဆိုတာေတာင္

မေရးပါဘူး။ 'လူထုက သတင္းေပးတယ္' ဆိုတဲ့ အေရးအသားကိုေတာ့ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ေရွာင္ေစခ်င္ပါတယ္။

(၃) အဓိက ေရးခ်င္တာ (အသိေပးခ်င္တာ) ကိုပဲ ေရးပါမယ္။

ေနဝင္းက ဆူဟာတိုကို အားက်ၿပီး '၁၉၆၇' မွာ ဆူဟာတို လုပ္ခဲ့သလို လုပ္လိုက္တယ္။

o အင္ဒိုနီးရွားက ကၽြန္းႏိုင္ငံပဲ။ ဗမာျပည္က ျခံစည္း႐ိုးပဲျခားတဲ့ ႏိုင္ငံပါ။

o အင္ဒိုနီးရွားကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ ပင္လယ္ရပ္ျခားတ႐ုတ္ေတြက (အဲဒီတုန္းက) တ႐ုတ္ျပည္ထဲမွာ မ်ားမ်ားစားစား မရွိဘူး။

ဗမာျပည္ကေတာ့ သင္တန္း (၃) ႏွစ္တက္ၿပီး ျပန္ဖို႔ပို႔ထားတဲ့ 'ပညာေတာ္သင္' ေတြ ရွိေနတယ္။ ဗကပ

ဗဟိုေကာ္မတီေတြ၊ PB ေတြလည္း တ႐ုတ္ျပည္မွာ ရွိေနတယ္။ မူႀကီး (၅) ခ်က္ေၾကာင့္ သူတို႔တေတြ ဗမာျပည္

မျပန္ႏိုင္ၾကဘူး။ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ရာသက္ပန္ဧည့္သည္ဘဝနဲ႔ ေနရမလို ျဖစ္ေနတယ္။

o စစ္ရွံႈးၿပီး ေျပးဝင္လာတဲ့ ဗိုလ္ေနာ္ဆိုင္းတပ္ကလည္း တ႐ုတ္ျပည္မွာ ရွိတယ္။

o နယ္စပ္မွာ KMT တပ္ႂကြင္းတပ္က်န္ေတြကို တိုက္ဖို႔ေမြးျမဴထားတဲ့ လူမ်ိဳးစုေျပာက္က်ားတပ္ကေလးေတြကလည္း

အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။

o အင္ဒိုနီးရွားဆူဟာတိုကို ဒဏ္ခတ္ဖို႔ မတတ္ႏိုင္ေပမယ့္ ေနဝင္းကိုေတာ့ ဒဏ္ခတ္ဖို႔ တ႐ုတ္မွာ သံုးႏိုင္တဲ့အင္အား

ရွိေနတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။ ဗကပ ဧည့္သည္မ်ားကလည္း ဗမာျပည္ျပန္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဖို႔ တက်ည္က်ည္

ပူဆာေနတယ္။

o ေနဝင္းက မူႀကီး (၅) ခ်က္ကို ခ်ိဳးဖ်က္သလို လုပ္မိေတာ့ ဗကပ ဟာ ဘယ္တုန္းကမွ က်ည္ဆံတေတာင့္၊

လက္နက္တလက္ တ႐ုတ္ဆီက မရခဲ့ဖူးေပမယ့္ ၁၉၆၇ မွာက်ေတာ့ သံုးမကုန္၊ ျဖံဳးမကုန္ေအာင္ ရတယ္။

o ဗကပ က SSIA, KIA စတဲ့ လူမ်ိဳးစုတပ္ေတြကိုေတာင္ လက္နက္ေတြ ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး အလွဴႀကီးေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။

o ဗကပ က ပဲခူး႐ိုးမကို၊ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚကို ဒီလက္နက္ေတြ ေအာတိုက္ၿပီး ပို႔ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ လမ္းက မေပါက္ဘူး။

ရွမ္းျပည္အင္းေလးကို ေရာက္ဖို႔က လြယ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဟိုဘက္ကို တိုးလို႔မရဘူး။ KNU ကို စည္း႐ံုးတယ္။ မရဘူး။

ပဲခူး႐ိုးမနဲ႔ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚမွာ ဗကပ မရွိရင္ သူတို႔ခ်ည္း အပိုင္စားရမယ္ ထင္ေနတယ္။ ဒါက အဲဒီတုန္းက မိမိတုိ႔

အေျခအေန။

(၄) စစ္အုပ္စုအေျခအေနက ဗိုလ္ေနဝင္း မိုက္မိုက္ကန္ကန္းလုပ္လိုက္တာ မွားၿပီဆိုတာ သူတို႔အားလံုး သိေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနဝင္းကို

မေျပာရဲဘူး။ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးကေတာ့ ေနဝင္းဆီကို စာပို႔တယ္။ "ဗကပ ကို ဟိုခ်ီမင္းလမ္း ပဲခူး႐ိုးမ၊ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚအထိေဖာက္ခြင့္

မေပးလိုက္ပါနဲ႔။ လမ္းေပါက္သြားရင္ သူတို႔ရွံႈးၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ပီကင္းသြားၿပီး ေတာင္းပန္ဖို႔ မစ္ရွင္တခု အျမန္လႊတ္ပါ။ အဲဒီ မစ္ရွင္မွာ

ဦးႏုေခါင္းေဆာင္ၿပီး သူ႔ကို အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ ထည့္ေပးပါ။ ဟိုတုန္းကလည္း သူတို႔ အေတာင္းပန္ေကာင္းလို႔ 'ဗကပ' ေတြ တ႐ုတ္ျပည္က

ျပန္မလာႏိုင ္ ျဖစ္ခ့ဲဖူးတယ္" စသျဖင ့္ စာရွည္ႀကီး ေရးတယ္။ ပီကင္းသာြ းမစ္ရွင္ၿပီးမ ွ သူ႔က ို ေထာင္ထဲျပန္ထည့္ခ်င္ထည့္ပါလို႔ေတာင ္ ပါတယ္။

သူ႔ကိုယ္က်ိဳး လံုးဝမပါဘူး။ စစ္အုပ္စုအက်ိဳးေဆာင္တာပါလို႔ ဆိုခ်င္ဟန္ရွိတယ္။

ဗိုလ္ေနဝင္းက မင္းတို႔သြားမွလား၊ ငါသြားေတာင္းပန္လိုက္တာက ပိုေကာင္းမေပါ့ဆိုၿပီး ပီကင္းကို ေတာင္းပန္ဖို႔ လာတယ္။

ေနဝင္းက အစိုးရအဖြဲ႕ခ်င္း တရားဝင္ေဆြးေႏြးတာမွာ ဗကပ အေၾကာင္း လံုးဝမေျပာဘူး။ ေဘးမွာက်မွ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ

နားကိုေပါက္ေအာင္ ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက သူဟာ ဗကပ ဗဟိုေကာ္မတီတဦးပါ။ ေနာက္က်မွ ဗကပ က သူ႔ကို အေၾကာင္းမျပဘဲ

ျဖဳတ္ပစ္တာပါ။ ဗကပ ဟာ သိပ္ၿပီးဂိုဏ္းဂဏစိတ္၊ အစုစိတ္ ႀကီးတယ္ဆိုတာကို ခဏခဏေျပာေတာ့တာပဲ။

တ႐ုတ္ရဲ႕လုပ္နည္းကလည္း ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္ေတာ္လာရင္ အစိုးရခ်င္းကိစၥေတြ ေျပာၾကမယ္။ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္စရာရွိ ခ်ဳပ္ၾကမယ္။

အဲဒါၿပီးရင္ ဧည့္သည္ေတာ္ကို ဧည့္ခံမယ့္ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္နဲ႔ စကားျပန္အဖြဲ႕ပဲ ထည့္ေပးၿပီး 'လွည့္လည္ၾကည့္႐Wႈေရး' နဲ႔

ဧည့္ခံတဲ့အေလ့ ရွိတယ္။

ေနဝင္း အႀကိဳက္ေတြ႕တယ္။ မီးရထားေပၚ၊ သေဘၤာေပၚစတဲ့ေနရာေတြမွာ အဲဒီ 'ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဗကပ ဗဟိုေကာ္မတီပါ'

ဓာတ္ျပားကို ဖြင့္ျပေတာ့တာပဲ။

တ႐ုတ္ကို အမ်က္ေျပလုပ္ၿပီးေတာ့ ဟိုခ်ီမင္းလမ္းေပါက္ခြင့္ မေပးေရး ထိုးစစ္ေတြ ဆက္တိုက္လုပ္တယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္က

အဓိကပဲဆိုတာသိလုိ႔ ရွမ္းျပည္နယ္ စစ္ဆင္ေရးေတြ လုပ္တယ္။ အသတ္ခံရတဲ့ လူထုကလည္း မနည္းဘူး။ တရြာလံုး စစ္ေၾကာေရး

ဝင္ၾကရပါတယ္။ ေတာထဲက စစ္ေၾကာေရးက ၿမိဳ႕ေပၚနဲ႔ မတူပါဘူး။ ပိုၿပီးရက္စက္တယ္။ ၾကမ္းပါတယ္။ ဘယ္လူ႔အခြင့္အေရးသမားမွ

(အခုေခတ္လို) မရွိပါဘူး။ ကြန္ျမဴနစ္ေခ်မႈန္းေရး လုပ္တာကို အားေပးပါတယ္။

(ဦးႏု လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တမ္း ကစားတာလည္း ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ တံတိုင္းၿပိဳရင္ သူက ယိုးဒယားနယ္စပ္မွာ

တံတိုင္းသစ္တခု တည္ေဆာက္ထားခ်င္လို႔ပဲဆိုတာကို ေလာ႐ံုကို ဆရာတင္ကတည္းက အကင္းပါးသူတိုင္း သိၾကမွာပါ။

ေနဝင္းက ေအာင္ႀကီး အၾကံဉာဏ္အတိုင္း 'ဟိုခ်ီမင္းလမ္းေဖါက္ခြင့္ မေပးေရး' လုပ္ေတာ့ ဒုတိယတံတိုင္းကို (အေမရိကန္က)

အသံုးမလိုေတာ့ပါဘူး။ ဒါကေတာ့ ၾကံဳလို႔ပဲ ေရးတာပါ။) ဒါပါပဲ။

www.cpburma.org__မွ ကူးယူသည္။

ဖိုးရႈပ္ေလး

သန္းေရႊရဲ႕ ဒံေပါက္နဲ႔ေဒၚလာႏွစ္ရာတန္ ဆိုတာ

သန္းေရႊရဲ႕ စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္းေရးက ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းတာပဲ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ (၁၂-၁၁-၀၉)ေန႔မွာ သိရီလကၤာနုိင္ငံေရာက္တယ္၊ ျမန္မာစာ သင္သံဃာေတာ္ ၃၀၀-ေလာက္ အ၀င္အထြက္ရွိတဲ႔ မကုဋာရာမ ျမန္မာေက်ာင္းကုိ မလာရဲပါဘူး။ တကယ္ လာခဲ့ရင္လည္း ျပႆနာတက္မွာ က်ိမ္းေသတယ္။

ေက်ာင္းကလည္း ကားေလးတစီးစာ ၀င္ရရုံေလးပဲရွိပါတယ္။ ျပႆနာတက္ရင္ေတာ့ သန္းေရႊ ေဇာ္ေခ်ြးျပန္ရုံမကဘူး ဖင္ေမြးေတာင္ ေထာင္လာမယ္။ သန္းေရႊေရာက္ေတာ့လည္း ၾကည့္ဦးေလ ဗုဒၵၶစြယ္ေတာ္ရွိတဲ့ ဂႏၶီျမိဳ႔ကုိသြားတယ္၊ ဗုိက္နာလုိ႔ ေဆးရုံတင္ရတယ္။

အရွင္မဟိႏၵပြင့္ေဆာင္လာတဲ့ ေဗာဓိပင္ရွိရာ အႏုရာထပူရျမိဳ႕ ကုိေရာက္ေတာ့ ေဗာဓိပင္ဖူးမယ့္လုပ္ေတာ့ မုိးက အၾကီးအက်ယ္ရြာတယ္။ အဲ ေျပာရျပန္ျပီ ကုိလံဘုိျမိဳ႔ေရာက္ေတာ့ သိရီလကၤာနုိင္ငံရွိ လက္ရွိအတုိက္ခံ ပါတီက (ျမန္မာျပည္သား တေယာက္မွမပါ) ဆႏၵျပၾကျပန္တယ္။ ဂႏၶီျမိဳ႔ကုိေရာက္စဥ္ေတာ့ နအဖ၏ရိကၡာန႔ဲ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ဦးဇင္း( ၅ )ပါးကုိ ဆြမ္းကပ္တယ္။

ေဒၚလာ(၂၀၀)စီ လွဴသြားတယ္ေတာ့ သတင္းရတာပဲ။ သန္းေရႊျပန္သြားေတာ့ ေအးျပီမွတ္တာ၊ ဘယ္ဟုတ္မလဲ သံရုံးကုိစီစဥ္ခုိင္းသြားတာေလ ၾကည္႔ၾကပါဦး---- ဒီေန႔ဗ်ာ ျမန္မာေက်ာင္းသုိ႔ သံရုံးကလာျပီ ဒံေပါက္ဆြမ္းနဲ႔ သကၤန္းတစုံ၊ ရူပီးေငြ (၂၁၀၀၀=US 200) လွဴတယ္ဗ်ာ။ ဘုန္းေပးလုိက္တဲ့ ဆရာေတာ္ေတြကလည္း အားရပါးရဆုိပဲ။

ဘုန္းေပးတဲ့ဆရာေတာ္ေတြကုိလည္း အျပစ္မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ မိမိတုိ႔သာသနာ့ညီေနာင္ေတြရဲ႔ ေသြးေတြ၊ ေခၽြးေတြ၊ ေမတၱာပုိ႔ခ့ဲတဲ့အသံေတြ၊ ေထာင္ေရာက္ေနတဲ့အေဖာ္ရဟန္းေတြ၊ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ၊ ေရွာင္ပုန္းေျပးလႊာေနရတဲ့ဆရာေတာ္ေတြ၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြကုိ ရန္သူစခန္းတခုၾကီးလုိ ၀င္စီးခဲ့တာေတြ၊ လက္ရွိအပိတ္ခံထားရဆဲ သာသနာ့ပုိင္ နယ္ေျမေတြ၊ ေျပာစရာေတြကအမ်ားၾကီးပါပဲ။

အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့အခ်က္ေတြကုိ မ်က္လုံးစုံမွိက္ျပီး ဘုန္းေပးတဲ့ဆရာေတာ္ေတြကုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အ့ံၾသမိပါတယ္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ အလွဴခံတဲ့အထဲမွာ ၂၀၀၇-စက္တင္ဘာလ ၁၈-ရက္ေန႔တြင္ ကုိလံဘုိျမိဳ႔ရွိ မဟာ၀ိသုဒၶါရာမေက်ာင္းက သိမ္အတြင္း၌ကံေဆာင္ေတာ္မူၾကတဲ့ ဆရာေတာ္(၄၈)ပါးမပါပါ။ ျပီးေတာ့သာသနာ႔ စိတ္ဓါတ္ျပင္းျပတဲ့ ဆရာေတာ္မ်ားမပါ၀င္ပါ။) ဤသုိ႔သတင္းရရွိပါသည္။

လကၤာဒီပစာသင္သားေလး

ကိုဖိုးတုတ္ႏွင့္ ကိုကံျမင့္တို႕အားေထာင္သက္တမ္းမ်ား ထပ္မံတိုးျမင့္ျခင္းမွာလြတ္လပ္စြာ အသင္းအဖြဲ႕ ဖြဲ႕စည္းခြင့္အား ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းျဖစ္

StatementonSPDCviolation Normal.doc 21 Nov2009

စစ္အဆိုးရ၏ မႏၱေလးထုတ္ ရတနာပံု သတင္းစာက " ဆူပူမႈျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ရနိုင္ " ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့

" ဆူပူမႈျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ရနိုင္ " သည္ဟု ၁၃၇၁ ခုနွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁၂ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔၊ (၁၃၊ ၁၁၊ ၂၀၀၉)ေန႔ထုတ္ ရတနာပံု သတင္းစာ၊ အတြဲ (၁၈)၊ အမွတ္ (၁၉၇) ေနာက္ေက်ာဖံုး (စာမ်က္နွာ- ၁၆) မွာ တရားဝင္ေဖာ္ျပခဲ့ပါ၏။ (ပူးတြဲပါ ဓာတ္ပံုကို ႐ႈ)

ပံုမွန္အတိုင္း ဆိုလွ်င္ " ဆူပူမႈျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ မရနိုင္ " ဟု စစ္အဆိုးရက ေဖာ္ျပေလ့ရွိေသာ္လည္း ယခုလို " ဆူပူမႈျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ရနိုင္ " ဟု မႏၱေလးထုတ္ ရတနာပံုသတင္းစာ (၁၃၊ ၁၁၊ ၂၀၀၉) က ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္းသည္ ဗမာျပည္သူလူထုအား " ဒီမိုကေရစီရလိုလွ်င္ ဆူၾကပူၾက " ဟု ရတနာပံုသတင္းစာ (သို႔မဟုတ္) စစ္အဆိုးရကိုယ္တိုင္က နွပ္ေၾကာင္းေပးသည့္ သေဘာျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း မႏၱေလးၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာဆိုသံုးသပ္ ေနလ်က္ရွိၾက၏။

ေနာက္တစ္မ်ိုးစဥ္းစားၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ -
ထို (၁၃၊ ၁၁၊ ၂၀၀၉) ေန႔ထုတ္ ရတနာပံု သတင္းစာ၏ ေရွ႕မ်က္နွာဖံုးတြင္ ကိုသန္းေရႊ သီရိလကၤာ ထြက္ခြာေၾကာင္း သတင္းကို ေဖာ္ျပထားၿပီး ေနာက္ေက်ာဖံုးတြင္ " ဆူပူမႈျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ရနိုင္ " ဟု ေရးသားေဖာ္ျပထားရာ ၎နွစ္ခုကို ယွဥ္တြဲ အေျဖထုတ္ၾကည့္မည္ဆိုပါက ကိုသန္းေရႊ သီရိလကၤာမွာ ရွိသခိုက္ ဗမာျပည္ ဒီမိုကေရစီရရွိဖို႔ ဗမာျပည္သူျပည္သားမ်ား ဆူၾကပူၾကရန္ မႏၱေလးထုတ္ ရတနာပံု သတင္းစာက တိုက္တြန္းေနဘိသကဲ့သို႔ ရွိေနပါေတာ့သည္။

ကဲ ... ဒီမိုကေရစီရရွိဖို႔ ဆူၾကပူၾက စို႔ !!!
(ညိဳႀကီး ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ရတနာပံုသတင္းစာက ေဆာ္ဩတာ။)

ညိဳႀကီး
-----------------------

မွတ္ခ်က္
(၁၄၊ ၁၁၊ ၂၀၀၉) ေန႔ထုတ္ ရတနာပံုသတင္းစာ ေနာက္ဖံုးမွာေတာ့ " ဆူပူမႈျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ မရနိုင္ " ဟု ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေဖာ္ျပထားေၾကာင္း ေတြ ႔ရွိရပါသည္။ (ေအာက္ပံု)

ကိုညိဳၾကီး အျမင္အတိုင္း ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

16.11.2009 ေလာက္ေကာင္ ေအးလြင္ ရဲ႔ စမ္းေခ်ာင္းျမိဳ႔နယ္စည္းရံုးေရး

16.11.2009 စမ္းေခ်ာင္းျမိဳ႕နယ္၊ ေ၀ဠဳ၀န္ေျမာက္ရပ္ကြက္၊ ဦးညိဳလမ္း၊ အိမ္အမွတ္ (၆၁) တြင္ NlD ပါတီ ခြဲ ထြက္ ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ေအးလြင္ ၎၏ ပါတီအတြက္စည္းရံုးေရးဆင္းခဲ့ေၾကာင္း ေမးလ္ မွ တဆင့္ေပးပုိ႔လာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္မွာလာလုပ္တာ တခ်ိဳ႕ ကဘာမွန္းမသိၾကဘူးဗ်။ ခြပ္ေဒါင္းတံဆိပ္ ယင္ထိုးေတြနဲ႔ အဲဒီ အိမ္ကို၀င္သြားၾကတယ္။

ျပီး ခဏလဲ ၾကာေရာ အဲအိမ္မွာရွိတဲ့ စပီ ကာႏွစ္လံုးကို အိမ္ေရွ႕ ၀ရန္တာမွာထုတ္ျပီး သူတို႕ အခန္းအနား အစီအစဥ္ေတြကိုေျပာတယ္။
အဲဒီအိမ္ထဲမွာ စမ္းေခ်ာင္းျမဳိ႕နယ္က ရဲႏွစ္ေယာက္လဲရွိေနတယ္။

အဓိကေျပာတာေတြကို ေအးလြင္ကပဲေျပာတယ္။ ျပီးေတာ့ သူေျပာတဲ့ အထဲမွေတာ့ ဒီပါတီ ဖြဲ႔စည္းတာ စစ္တပ္ကိုတိုက္ခိုက္ဘို႕မဟုတ္ဘူးလို႔လဲေျပာတယ္ ျပီးေတာ့ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔တာကို ျပည္သူကလက္မခံဘူးလို႔လဲေျပာတယ္။ အဲဒီဟာ ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသမီးလဲျဖစ္ ႏိုဘယ္ဆုရွင္လဲျဖစ္တဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔တဲဘက္ကရပ္တည္ ေနတာ အံ့ၾသဘို႔ေကာင္းတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မေကာင္းေၾကာင္းေတြအပုတ္ခ်တယ္။

ျပီးေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုေထာက္ခံရမယ္လို႔လဲေျပာတယ္။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲျပီးရင္ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြရမယ္။ သတင္း မီဒီယာ လြြတ္လပ္ခြင့္ေတြရမယ္ ေျပာေရးဆိုခြင့္ေတြရမယ္ဆိုျပီးစီးရံုးပါတယ္။

လမ္းေပၚတက္ဆႏၵျပလို႔ ဒီမိုကေရစီမရပါဘူး ဆိုျပီးေတာ့လဲ စစ္အစိုးရ အာေဘာ္အတိုင္းေျပပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးဒို႕ အေရမဟုတ္ဘူး တဲ့ အရပ္သားအစိုးရေပၚေပါက္ေရး ဒို႔ အေရးပဲလို႔ ဟစ္ေၾကြးျပီး အခမ္းအနားကို ရုတ္သိမ္းသြားတယ္ဗ်။

အဲဒီအိမ္ကလဲ ေအးလြင္ရဲ႔ ပါတီ ၀င္ေတြပဲဗ်။ ကိုစိုးေအာင္+မပပစိုး တ့ဲသူတို႔က တစ္ရပ္ကြက္လံုးလိုလိုနဲ႔ မတည့္ဘူးဗ်။ ကိုစိုးေအာင္က ပိုက္ေက်ာ္ျခင္းကို Burma ၀င္ခဲ့ဖူးသူတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ အဲဒီ ရပ္ကြက္က လူတခ်ိဳ႕ ေျပာေနတာေတြနဲ႔ ျပဳမူေနတဲ့ ပံုေလးေတြကေတာ့.............

အိမ္တစ္အိမ္က မ်ိဳးၾကီးရဲ႔ နာနားျပီးေျပာကို အၾကယ္ၾကီးဖြင့္ျပီးတိုက္ခိုက္တယ္ဗ်။
ခဏေနေတာ့ အဲဒီအိမ္ကပဲ ဆရာေတာ္ ဥဴးသုမဂၤလရဲ႔ တရားကို စပီကာနဲ႔ အၾကယ္ၾကီးဖြင့္တယ္ဗ် တစ္ရပ္ကြက္လံုးက အဲဒီအိမ္ကိုေထာက္ခံ အားေပးၾကပါတယ္။

ျပီးေတာ့ တခ်ားလူေတြကေတာ့ ရပ္ကြက္ကိုခဏေနရင္ေရးေဆးမယ္ ေရအလွဴ ထည့္ခ်င္တဲ့လူေတြလာခဲ့ လို႔ေျပာၾကပါတယ္။

သူတို႔ စည္းရံုးေရးကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုေထာက္ခံ ဘို႔ပါ။ ဒီလိုေဖာက္ျပန္ေရးသမားေတြက ဒီလိုေျပာလာေတာ့ တစ္ခုေတာ့ေကာင္းသြားပါတယ္ အဲဒီရပ္ကြက္ကလူေတြ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ကို ဆန္႔က်င္ရမယ္ဆိုတဲ့ အသိတစ္ခုရသြားပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီမွတ္ခ်က္ေလးကိုမိုးမခမွ ကူးယူပါသည္။ သူေရးထားသလို ကိုေအးလြင္က အင္န္အယ္ဒီပါတီ ခြဲထြက္ မဟုတ္ပါ။ သူက အင္န္အယ္ဒီပါတီ၀င္တဦး မဟုတ္ခဲ့ပါ။ အေရးအခင္းျပီးေတ့ာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီ ကို ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ ေထာင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္မရပါဘူး။ ေနာက္ ၁၉၉၀ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပုဂၢလိကစီးပြားေရးလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္တဲ့ဖက္ ေရာက္သြားျပီးေတာ့ အဲသည္ကိစၥေတြထဲက တခုနဲ႔ အမႈအခင္းျဖစ္ျပီး ေထာင္က်ခဲ့ပါတယ္။ ယခု သူထူေထာင္ထားတာက ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ (ျမန္မာႏိုင္ငံ) ျဖစ္ပါတယ္။ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုၾကီး၊ ေဌးၾကြယ္ စသည့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားရဲ႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား ဆိုတာနဲ႔ မည္သို႔မွ် သက္ဆိုက္ျခင္း မရွိပါ။
ဖိုးရႈပ္ေလး ၾကိဳးစားပါအုန္းမည္။

သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦး စစ္တပ္ရာထူးမွ တိတ္တဆိတ္ႏုတ္ထြက္

စစ္အစုိးရအဖြဲ႕၏ နံပါတ္ ၄ ရာထူးအဆင့္ရွိသည့္ အတြင္းေရးမႉး(၁) စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦးသည္ လက္ရွိစစ္တပ္ရာထူးမွ မိမိသေဘာဆႏၵအေလ်ာက္ ႏုတ္ထြက္သြားေၾကာင္း စစ္အစုိးရႏွင့္ နီးစပ္သည့္ အသုိင္းအ၀န္းမွ သိရသည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအာင္ျမင့္ဦးသည္ စစ္တပ္ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ေသာ္လည္း အတြင္းေရးမႉး(၁) တာ၀န္ကို ဆက္လက္ ယူထားမည္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။

၎အေနျဖင့္ လက္ရွိစစ္တပ္တာ၀န္မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး ေလာကတြင္ ပါ၀င္ထမ္းေဆာင္ရ မည့္ တာ၀န္မ်ားကို ကာလၾကာ ရွည္စြာ လုပ္ေဆာင္လုိျခင္းမရွိေၾကာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအာင္ျမင့္ဦးက ေျပာဆိုမႈမ်ားရွိခဲ့သည္ဟုလည္း သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။

ယခု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအာင္ျမင့္ဦး၏ သတင္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစုိးရ၏ မီဒီယာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပျခင္းကို မေတြ႕ရွိရေပ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအာင္ျမင့္ဦးသည္ စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္၊ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရး ႏွင့္ ဖြံၿဖိဳးေရးေကာင္စီတြင္ အတြင္း ေရးမႉး(၁) တာ၀န္မ်ားကုိယူထားၿပီး ယခုအခ်ိန္တြင္ ၎၏ေနရာအား ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊႏွင့္ နီးစပ္သူဟုဆိုေသာ စစ္ဖက္ဆုိင္ရာလုံၿခဳံေရးအဖြဲ႔ အႀကီးအကဲ ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမင့္ေဆြက တာ၀န္ယူထားေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိသုိ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအာင္ျမင့္ဦး ႏုတ္ထြက္ရျခင္းအေၾကာင္းမွာ ၎၏သားျဖစ္သူ ႏုိင္ငံျခားသုိ႔ ဆန္တင္ပုိ႔မႈလုပ္ငန္း လုပ္ကုိင္ေနသည့္ ဧရာဟသၤာ ကုမၸဏီပုိင္ရွင္ ဗုိလ္ႀကီးေဟာင္း ႏုိင္လင္းဦး (ေတဇာေစာဦး) ႏွင့္ပတ္သက္ႏုိင္သည္ဟု စစ္အစုိးရႏွင့္ နီးစပ္သည့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားက ထင္ျမင္ယူဆေနၾကသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္လကဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၏ ေျမးျဖစ္သူ ေနေရႊေသြးေအာင္ေခၚ ဖုိးလျပည့္က ေတဇာေစာဦးပုိင္ နာမည္ႀကီး ကေဖး ဆုိင္ျဖစ္ေသာ “7 Lekker” ကေဖးဆုိင္အား ၀င္ေရာက္ဖ်က္ဆီးခဲ့သည္ဟုသတင္းမ်ားထြက္ေပၚလာခဲ့ေၾကာင္း၊ ၎ဆုိင္မွာ ေတဇာေစာဦးပုိင္ဆုိင္သည့္ ဆုိင္ျဖစ္ၿပီး ၀န္ႀကီးဦးစုိးသာ ၏သား အပါအ၀င္ တျခားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တဦး လည္း အစုရွယ္ရာပါ၀င္သည္ဟု သိရသည္။

၎ကေဖးဆုိင္ ဖ်က္ဆီးခံရမႈသည္ ဆုိင္အနီးတြင္ရွိသည့္ ပညာေရးဌာနပုိင္ ေျမေနရာအား ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးေျမးက Night Club အျဖစ္ေျပာင္းလဲဖြင့္လွစ္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ရာမွ စတင္ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း လူအမ်ားၾကားတြင္ ေျပာဆုိေနၾကသည္။

ယင္းျပႆနာႏွင့္ပတ္သက္၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးအားေခၚယူၿပီး ေမးျမန္းခဲ့ေၾကာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးက ၎၏သား ေတဇာေစာဦးထံသုိ႔ စစ္အရာရွိတဦးေစလႊတ္၍ ယခုဖြင့္လွစ္ထားသည့္ ကေဖးဆုိင္သည္ တရား၀င္ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ဆုိင္မဟုတ္ဟု ၀န္ခံလက္မွတ္ထုိးခုိင္းေၾကာင္း၊ေတဇာေစာဦးက လက္မွတ္ မထုိးႏုိင္ဟုျငင္းဆန္ခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။

ဗုိလ္ခ်ုဳပ္ႀကီးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးသည္ စစ္ဖက္ဆုိင္ရာသီဟသူရဘြဲ႔ကုိ ၁၉၈၀ခုႏွစ္က ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္တုိက္ခုိက္ခဲ့ သည့္ တုိက္ပြဲမ်ားတြင္ရရွိခဲ့ၿပီး ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ တရုတ္နယ္စပ္ရွိ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ခြဲထြက္ခဲ့သည့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္မ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူႏုိင္ခဲ့သည္။

၎သည္၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ တပ္ရင္းမႉးအျဖစ္ စစ္ကုိင္းတုိင္းရွိ ေျခလ်င္တပ္ရင္း ၁၁၁ တြင္ တာ၀န္ယူခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၉၂ မွ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ အထိ ေျမာက္ပုိင္းတုိင္းစစ္ဌာခ်ဳပ္တြင္ ဗ်ဴဟာမႉးတာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ အေရွ႕ေျမာက္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ လက္ေအာက္ခံ ေက်ာက္မဲၿမိဳ႕အေျခစုိက္ စစ္ဆင္ေရးကြပ္ကဲမႈ စစ္ဌာနခ်ဳပ္( စကခ-၁ )တြင္ ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာၿပီး ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ လားရႈိးအေျခစုိက္ အေရွ႕ေျမာက္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္တုိင္းမႉးျဖစ္လာခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၌ နအဖ အဖြဲ႕ တြင္ အတြင္းေရးမႉး (၁) ျဖစ္လာသည္။ ၂၀၀၉ခုႏွစ္ မတ္လ မွစတင္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရာထူးကုိ လက္ခံရယူခဲ့သည္။

ဧရာဝတီ