Wednesday, November 2, 2011

လရပ္ခိုတဲ့ အာဏာမဲ့သူ

လရပ္ခိုတဲ့ အာဏာမဲ့သူ

အခ်ိန္က လူကို ေခၚသြားတာ

လူက အခ်ိန္ကို ေခၚသြားတာ

ေတြးရင္း ေျပးရင္း ျမင့္တက္သြားရဲ႕

လိုခ်င္ေသးတယ္

ဒီညလျပည့္ေန႔

မင္းအေမကို ခြင့္ေတာင္းထား

နင္လဲနင့္ အမကိုေျပာထား

မင္း အေဖ ခရီးသြားေတာ့ မင္းကေတာ့ ရွယ္ပဲ


ထမင္းစားျပီး ေလွ်ာက္မေျပးနဲ႔

ခလုပ္တိုက္ရင္ ပြန္းပဲ့ကုန္မယ္

အျပင္ထြက္ရင္ “ဖြ.. ဖြ..” ေအာ္ေနာ္

ဒီ အဖြားၾကီ္း စကားေတာ္ေတာ္မ်ားပါလား

စိမ္ျပီဆိုတာနဲ႔ ရိုင္းလားဘာလား မသိေတာ့ဘူး

ထမင္းရည္ ပူစီး နင္းမိေတာ့လဲ

ငါ အရႈံးေပးလိုက္ရတာေပါ့


ေခၽြးေတြက ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ကိုေလာင္းေနတဲ့ ေရတခြက္ပါ

ပင္ပန္းလြန္းလို႔ ေျခေရေတာင္မေဆးႏိုင္ဘူး…

ေျခေရသာ မေဆးတာ

လက္၀ါးႏွစ္ဖက္ပူးကို ပူးရမယ္ဆိုလို႔

ပူးေပးလိုက္ရေသးတယ္…


ခုေတာ့ လဲ

၃၈ျဖာ နားခါးတယ္ေလးဘာေလးေပါ့

ခါးတယ္ဆိုေပမယ့္ လိုခ်င္ပါေသးတယ္

လရိပ္ခိုတဲ့ နာရီေတြကို…

မိုက္ခဲ (၁၆.၅.၂၀၁၁)

No comments:

Post a Comment